1.      Αυτός, που θα θελήσει να ανταγωνιστεί το Θεό, και να τον αντικαταστήσει, μοιάζει με τον επιχειρηματία, που για να ανταγωνιστεί την Δ.Ε.Η. ιδρύει… κηροπλαστείο.

      Κάθε πόνος είναι η σκιά από το πατρικό χέρι του Θεού, έτσι καθώς χαϊδεύει με τρυφερότητα το μέτωπό σου.

    Κανένας δεν διδάσκει καλύτερα από το μυρμήγκι που δεν λέει τίποτα.

    Χρησιμοποίησε το τάλαντό σου όσο μικρό κι αν είναι. Τα δάση θα ήταν βουβά αν μέσα σ’ αυτά, κελαηδούσαν μόνο τ’ αηδόνια.

Όταν δεις έναν άξιο άνθρωπο κοίταξε να του μοιάσεις. Όταν δεις έναν ανάξιο άνθρωπο κοίταξε μέσα σου, μήπως του μοιάζεις.          

      Η αληθινή πίστη μοιάζει με τον χαρταετό. Οι ενάντιοι άνεμοι τη σηκώνουν ψηλά.

1. Ένας θαυμαστής του Λίνκολν, τον πλησίασε και του είπε:

-         Κύριε Πρόεδρε, όλοι στην περιφέρειά μου πιστεύουμε ότι ο Παντοδύναμος Θεός και ο Αβραάμ Λίνκολν θα σώσουν την πατρίδα μας.

-         Φίλε μου, του απάντησε ατάραχος όπως πάντα ο θεοσεβής Λίνκολν. Έχετε δίκιο. Αλλά κατά το ήμισυ.

1. Καν τ’ επί μακρόν, καν τ’ επί μείζονος αμαρτήσει την αυτήν έχει φθοράν.   

                                                                                                                                                                                                               i.      Αριστοτέλης

      Απόδοση: Είτε σε μικρές είτε σε μεγάλες αμαρτίες περιπίπτεις η φθορά της ψυχής σου είναι ίδια.

1. Να συμπεριφέρεσαι: στο σώμα σου σαν νάταν στρατιώτης, στην ψυχή σου σαν νάταν βασιλιάς.

1. Το ψέμα βγάζει λουλούδια ποτέ καρπούς.

1. Αν δεν κατάφερες να αποχτήσεις φτερά αετού, σκαρφάλωνε στην πλαγιά βήμα-βήμα. Όποιος με τέτοιο τρόπο φθάσει στην κορυφή του βουνού θα έχει στα πόδια του τον κόσμο όλο.

1. Απάντησε στο καλό με καλό. Απάντησε με καλό και στο κακό ακόμη. Μόνο ο δεύτερος είναι ο δρόμος της καλοσύνης. Στάσου τίμιος στον τίμιο. Στάσου τίμιος και στον ανέντιμο ακόμη. Μόνο ο δεύτερος είναι ο δρόμος της εντιμότητας.

1. Όλα τα ζώα έχουν να υποδείξουν κάποιο όπλο στον άνθρωπο. Ο αητός τα νύχια. Ο αστακός τον εξοπλισμό. Η σουπιά την θολούρα. Ο σκίουρος την προφύλαξη. Η αλεπού την πονηριά. Το φίδι τον ελιγμό. Μόνο η περιστερά δεν έχει να του υποδείξει όπλο. Έχει κάτι πιο αποτελεσματικό. Την ακεραιότητα και την αθωότητά της.

1. Από τον ύπνο του σώματος μας ξυπνά ο θόρυβος και η φασαρία γύρω μας. Από τον ύπνο της ψυχής η σιωπή και η περισυλλογή μέσα μας.                Ασκητικό

1. Στα νιάτα μου, ξεκίναγα τη μέρα μου χαρούμενος, το βράδυ όμως έκλαιγα γιατί ανυπομονούσα. Τώρα, που γέρασα αρχίζω τη μέρα με κάποια δυσπιστία, όμως το τέλος της με βρίσκει ειρηνικό και χαρούμενο. Γιατί έμαθα να προσμένω.

1. Όταν καθαρίζουμε σκάλα αρχίζουμε από το πάνω πάνω το κορυφαίο σκαλί.

      Έτσι και στον πνευματικό αγώνα. Πρέπει να αρχίζουμε από τις σκέψεις μας. Με βρώμικες σκέψεις κανένα σκαλοπάτι της ψυχικής μας Κλίμακας δεν μπορεί να είναι καθαρό.

1. Όποιος δεν μπορεί να δει κατάματα το φίλο του αυτός δεν μπορεί να δει κατάματα και τον εχθρό του. Είναι άνθρωπος σκοτεινός.

Όποιος πασχίζει αποκλειστικά για το μέλλον, αυτός κινδυνεύει να χάσει και το παρόν

1. Ο Θεός στο κατώφλι του καινούριου χρόνου:

      Αν ψάχνεις για μένα, ψάξε γύρω σου.

      Αν ψάχνεις για σένα, ψάξε μέσα σου.

1. Από την δυστυχία που σε βρήκε σχίσε και πέταξε το φάκελλο. Κράτησε και διάβασε το εσώκλειστο. Αλλά με υπομονή.

1. Το πρόβλημα στη ζωή μας δεν είναι τα παιδιά που φοβούνται το σκοτάδι αλλά οι ενήλικες, που φοβούνται το φως.                       Πλάτων

1. Η ζωή μοιάζει με το κρεμμύδι. Όσο το ξεφλουδάει κανείς τόσο περισσότερο δακρύζει.

1. Οι λέξεις οδύνη και ηδονή έχουν τα γράμματα διαφορετικά τοποθετημένα. Και στις περισσότερες περιπτώσεις της ζωής διασταυρώνονται και αλληλοδιαδέχονται.

1. Η φιλία είναι ένα λεπτό κι ευαίσθητο λουλούδι. Πρέπει να την ποτίζεις συχνά και προσεκτικά, αν θέλεις το άρωμά της.

1. Η βασίλισσα των μελισσών δεν χρησιμοποιεί ποτέ το κεντρί της για να πλήξει κατώτερόν της. Προτιμάει να πεθάνει από τα πλήγματα του εχθρού παρά να ανταποδώσει «κακόν αντί κακού» και να εξοντώσει με το δηλητήριο του κεντριού της.

      Όμως το μελισσολόι της κυψέλης που γνωρίζει την ανωτερότητά της, σπεύδει να την προστατεύσει, έτοιμο να σκοτωθεί για χάρη της.

1. Η βασίλισσα των μελισσών δεν χρησιμοποιεί ποτέ το κεντρί της για να πλήξει κατώτερόν της. Προτιμάει να πεθάνει από τα πλήγματα του εχθρού παρά να ανταποδώσει «κακόν αντί κακού» και να εξοντώσει με το δηλητήριο του κεντριού της.

      Όμως το μελισσολόι της κυψέλης που γνωρίζει την ανωτερότητά της, σπεύδει να την προστατεύσει, έτοιμο να σκοτωθεί για χάρη της.