1. Αυτό το χρόνο να ευγνωμονείς!

      Τους φίλους σου, που σε συγχωρούν.

      Τους εχθρούς σου, που σε κάνουν προσεκτικό.

            Τις δυσκολίες, που σε κάνουν αγωνιστικό.

            Τις ανάγκες, που σε κάνουν ταπεινό.

      Τις κακουχίες, που σε κάνουν δυνατό.

      Τις απογοητεύσεις, που σε κάνουν καρτερικό.

            Έτσι, στο τέλος της χρονιάς θα φτάσεις να είσαι καλύτερος και ευτυχέστερος.

. Οι σωστές, οι μεγάλες ιδέες μοιάζουν με τα καρφιά. Όσο πιο πολύ χτυπούνταν τόσο βαθύτερα εισχωρούν.

. Η κακία είναι για την ψυχή ότι η σκουριά για το σίδερο. Την φθείρει σιγά, σιγά ώσπου στο τέλος την κατατρώγει.

Μια μάνα, μπορεί να φροντίσει δέκα παιδιά. Συμβαίνει όμως πολλές φορές δέκα παιδιά να μη μπορούν να φροντίσουν μία μάνα.

. «Όποιος κάποτε πολλά θα έχει να πει, σε σιωπή βυθίζεται πολύ.

Όποιος ν’ ανάψει κάποτε πρέπει την αστραπή, σύννεφο πρέπει να είναι για πολύ».

. Όταν ο Μέγας Αλέξανδρος, έφευγε για την κοσμοϊστορική εκστρατεία του, την παραμονή μοίρασε στους φίλους του όλα τα προσωπικά του αντικείμενα. Όλα τα αναμνηστικά του.

Όταν τον ρώτησαν, εσύ δεν θα κρατήσεις τίποτα για τον εαυτό σου εκείνος απάντησε:

Εγώ κρατώ το πολυτιμότερο. Τις χρηστές ελπίδες του μέλλοντος. Δεν μου χρειάζεται τίποτε από το παρελθόν.

Και με αυτές τις χρηστές ελπίδες ρίχτηκε στην κατάκτηση του κόσμου.

. Ο Άσωτος της Παραβολής όταν έφτασε σε απόγνωση βρήκε διέξοδο. Γιατί γνώριζε και το σπίτι και τον Πατέρα.

Οι σύγχρονοι άσωτοι δεν μπορούν να βρουν σωτηρία γιατί ούτε τον Πατέρα εγνώρισαν, ούτε το δρόμο επιστροφής ξέρουν.

                                                                  «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΑΝΤΙΛΑΛΟΙ»

                                                                     του Κωνσταντίνου Κούρκουλα

Η αξία του ανθρώπου δεν βρίσκεται στις γνώσεις που έχει, αλλά στην προσπάθεια που έκανε για να τις αποκτήσει.

. «Συ ακολούθει μοι… είπες και λες στους φίλους σου.

Και το θεωρείς αυτό, εύκολο, Κύριε;

Μόνο όταν συ πηγαίνεις μπροστά, για να με εμπνέεις και να μου δείχνεις το δρόμο.

Όταν βρίσκεσαι δίπλα μου για να με βοηθάς και να με στηρίζεις. Κι όταν στέκεσαι πίσω μου για να μου φράζεις το δρόμο της υποχώρησης. Τότε μόνο τότε μπορεί να γίνει κάτι.

                                   π. Θεόκλητος Φεφές «Σήμαντρο»

. «Συ ακολούθει μοι… είπες και λες στους φίλους σου.

Και το θεωρείς αυτό, εύκολο, Κύριε;

Μόνο όταν συ πηγαίνεις μπροστά, για να με εμπνέεις και να μου δείχνεις το δρόμο.

Όταν βρίσκεσαι δίπλα μου για να με βοηθάς και να με στηρίζεις. Κι όταν στέκεσαι πίσω μου για να μου φράζεις το δρόμο της υποχώρησης. Τότε μόνο τότε μπορεί να γίνει κάτι.

                                   π. Θεόκλητος Φεφές «Σήμαντρο»

Προς πενθούσα μητέρα:

        Μην κλαις! Κι είν’ αγγελόπουλο

                Δεν ήτανε παιδί σου.

        Ενώ με τ’ άλλα χόρευε

                 Παιδιά του Παραδείσου.

        Το άμοιρο ξεστράτισε

                 Και σούπεσε στα στήθη.

        Κι ο Πλάστης σαν δεν άκουσε

                  τ’ ωραίο το τραγούδι.

        Σαν είδε αφού τα μέτρησε

                  Πως λείπ’ ένα αγγελούδι.

        Έστειλ’ ευθύς κάτω στη γη

                   και πήρε το παιδί σου.

        Και τώρα είναι μαζί Του

                    στον ουρανό ψηλά.

                                       Άγνωστου ποιητή

Τα λευκά μαλλιά δεν είναι δείγμα σοφίας. Η σοφία δεν διεκδικείται δεν χαρίζεται δεν κληρονομείται. Κατακτάται.

      Οι σημαντικοί σταθμοί του ανθρώπινου βίου, έλεγε ο παππούς, είναι τρεις:

Γέννηση – Γάμος – Θάνατος.

Για τον πρώτο και τον τρίτο δεν ξέρουμε τίποτα. Ούτε μπορούμε να κάνουμε κάτι.

Για τον μεσαίο όμως σταθμό, το γάμο παίρνουμε μέρος με δύο παράγοντες: τη λογική και την καρδιά.

Και γίνεται ευτυχής ο γάμος όταν οι δύο αυτοί παράγοντες συμπράξουν.

    Στο πέρασμα της ζωής, στο πρώτο στάδιο μαθαίνουμε να μιλάμε. Στο δεύτερο ασκούμεθα να σωπαίνουμε.

      Σε μερικές σύγχρονες οικογένειες οι άνθρωποι σήμερα δεν «διαμένουν» περνούν.      Δεν αναπνέουν ατμόσφαιρα οικογενείας, εισπνέουν διοξείδιο συγκρούσεων. Δεν συναντώνται σαν μέλη της. Διασταυρώνονται ως εμπόλεμοι σε «Κέντρο Διερχομένων». Δεν αναπτύσσονται σε θερμοκήπιο. Φυτρώνουν σε αγρούς χέρσους όπου ευδοκιμούν τα άνθη του κακού.

1.      Ο φίλος που κρύβει τα ελαττώματά μας, μας είναι λιγότερο χρήσιμος από τον εχθρό, που μας τα φανερώνει.

      Η μόνη πραγματική ευτυχία είναι εκείνη, που αισθανόμαστε, όταν κάνουμε ευτυχισμένο κάποιον άλλο.

  Άγιος δεν είναι ο αναμάρτητος, αλλά αυτός που αγωνίζεται. Ο «πίπτων και εγειρόμενος». Που πέφτει χίλιες φορές αλλά σηκώνεται χίλιες μία.

1.      Μια παράδοση αναφέρει, ότι από τα δάκρυα της μετανοίας του Δαυίδ φύτρωσαν δύο δέντρα.

      Μια θρηνολογούσα  Ιτιά και ένας Κέδρος, που οι θρόμβοι του γίνονται λιβάνι.

      Πράγματι! Από την ειλικρινή μετάνοια πηγάζουν δύο αρετές: η Ταπείνωση που σαν την ιτιά ζαρώνει το φύλλωμά της προς τα κάτω, και η Προσευχή που σαν λιβάνι του κέδρου στέλνει το άρωμά της θυμίαμα στο Θεό. Οι δύο αρετές του Τελώνη που έλειπαν από τον Φαρισαίο.

      Ο ταπεινών εαυτόν υψωθήσεται και ο υψών εαυτόν ταπεινωθήσεται.

Οι ικανότητές σου μπορούν να σε εκτινάξουν στην κορυφή, αλλά μόνο ο χαρακτήρας σου μπορεί να σε κρατήσει εκεί.   

  Τοις μεν μη αδικούσι δίκαιος έπαινος. Τοις δε μη επιτρέπειν τοις αδικούσιν αδικείν πολλαπλάσιος εκείνου.                  Πλάτων

      Τον εαυτόν μη αδικούντα ουδείς παραβλάψαι δύναται. Δηλαδή: κανείς δεν μπορεί να βλάψει εκείνον που δεν βλάπτει τον εαυτό του.             Σωκράτης

1.      Σκόρπα γύρω σου την ελπίδα.

      Πώς περιμένεις καρπούς χωρίς να ρίξεις σπόρους;

      Όλα είναι σπόρος, όταν η ψυχή μας είναι εύφορη γη.

1.      «Ο λόγος είναι άργυρος και η σιωπή χρυσάφι».

      «Αργυρό το μίλημα και χρυσό το σώπα».

1.      Μην καταπιέζετε τα παιδιά σας. Σκεφθείτε ότι έχουν δίκιο. Μεγαλώνουν σ’ έναν κόσμο απάνθρωπο. Εσείς μεγαλώσατε σ’ έναν κόσμο όπου τα είχατε όλα. Είχατε και πείνα και ανέχεια και δυστυχία και φτώχεια, επομένως μπορούσατε να ελπίζετε.

      Σήμερα τα παιδιά σας δεν έχουν τίποτα. Σε τι να ελπίζουν όταν έχουν προ πολλού και του πουλιού το γάλα: χάρμπουγκερ και χρήματα και έγχρωμη τηλεόραση και μηχανάκια και ωραία ρούχα;

      Είναι τα φτωχά μπουκωμένα. Βοηθήστε τα!

    Είναι αδύνατον να ισορροπήσεις σε δύο βάρκες χωρίς να πέσεις τελικά στη θάλασσα. Όποιος θέλει να είναι φίλος ολων γίνεται φίλος κανενός.

    «Πασχίζω να βρω το σφουγγάρι, που θα σβήσει τις ανορθογραφίες από το μαυροπίνακα που έχω μέσα μου».