Του Θεού να του λες: «Άκουγε, Θεέ μου τα παρακάλια μου, μα μη μου στέργεις όμως σε ότι σου γυρεύω. Εσύ κάνε ότι πρέπει»                   

Είναι αδύνατον να ισορροπήσεις σε δύο βάρκες χωρίς να πέσεις τελικά στη θάλασσα. Όποιος θέλει να είναι φίλος ολωνών γίνεται φίλος κανενός.

Πολλές φορές μικρά περιστατικά σφυρηλατούν μακρές φιλίες. Και μακρές φιλίες ναυαγούν πάνω σε μικρούς υφάλους.

«Πασχίζω να βρω το σφουγγάρι, που θα σβήσει τις ανορθογραφίες από το μαυροπίνακα που έχω μέσα μου».

Τρία πράγματα είναι πάντα λιγότερα από ότι νομίζουμε.

Η εξυπνάδα μας, οι αρετές μας, οι ειλικρινείς φίλοι μας.

Ο υπερόπτης δεν έχει Θεό.

Ο φθονερός δεν έχει γείτονα.

Ο οργίλος δεν έχει ούτε τον εαυτό του

Όποιος κατάφερε το καλύτερο στην εποχή του, αυτός είναι σαν να έζησε σ’ όλες τις εποχές.

Όταν παίρνεις γεμίζουν τα χέρια. Όταν δίνεις γεμίζει η καρδιά

Η μητέρα μου δε μου δίδαξε τίποτα. Γιατί ήταν αγράμματη.

Μου έμαθε όμως τα πάντα. Γιατί ήταν Πιστή.  Ένας σοφός για τη μητέρα του

Πολλοί χάνουν τον καιρό τους νοσταλγώντας τον καιρό, που χάθηκε.

Είναι πολύ ευχάριστο συναίσθημα να μπορείς να κάνεις το καλό, υπό τον όρο όμως απ’ αυτό το καλό να μην περιμένεις «ευχαριστώ»

Η δυστυχία  είναι  η πιο αλάνθαστη ζυγαριά, για να ζυγίσεις τους «φίλους» και να τους ξεχωρίσεις από τους αληθινούς φίλους.

Επτά τρόποι κυριαρχίας της γλώσσας:

1. Δεν θα πω αυτή τη λέξη γιατί πληγώνει.
2. Δεν θα υπενθυμίσω εκείνο το γεγονός, γιατί στενοχωράει.
3. Δεν θα μιλήσω απότομα, γιατί θα μεταμεληθώ.
4. Δεν θα πω κακό για τον άλλον, γιατί αυτό είναι κουτσομπολιό.
5. Δεν θα διακόψω τον άλλον, όταν μιλάει γιατί είναι αγενές.
6. Δεν θα το πω αυτό το αστείο, γιατί είναι χυδαίο.
7. Δεν θα χρησιμοποιώ υπονοούμενα, γιατί αυτό δεν είναι τίμιο.

Όποιος αγαπάει την Αλήθεια αυτός πρέπει να έχει το άλογό του σελωμένο. Κινδυνεύει!

Όποιος υπηρετεί την Αλήθεια αυτός πρέπει να έχει το πόδι του στον αναβολέα της σέλας του αλόγου του. Γίνεται στόχος!

Όποιος θελήσει να εκστομίσει την Αλήθεια αυτός αντί για χέρια φτερά πρέπει να έχει. Διώκεται!

Πολλά λουλούδια και λίγοι καρποί είναι οργή τ’ ουρανού.

Πολλά λόγια και λίγα έργα είναι του ανθρώπου σφάλμα.

Η πιο χαμένη απ’ όλες τις μέρες μας, είναι εκείνη που δεν γελάσαμε από προσωπική μας ευχαρίστηση, η δεν καταφέραμε να χαμογελάσουμε σ’ έναν άνθρωπο.

Το γέλιο είναι ήλιος, που διώχνει το χειμώνα από το πρόσωπο του ανθρώπου.

Το ψέμα βγάζει λουλούδια ποτέ καρπούς

Αν δεν κατάφερες να αποκτήσεις φτερά αετού, σκαρφάλωνε στην πλαγιά βήμα-βήμα. Όποιος με τέτοιο τρόπο φθάσει στην κορυφή του βουνού θα έχει στα πόδια του τον κόσμο όλο.

Στα νιάτα μου, ξεκίναγα τη μέρα μου χαρούμενος, το βράδυ όμως έκλαιγα γιατί ανυπομονούσα. Τώρα, που γέρασα αρχίζω τη μέρα με κάποια δυσπιστία, όμως το τέλος της με βρίσκει ειρηνικό και χαρούμενο. Γιατί έμαθα να προσμένω.

Από την ιδέα που έχετε περί του Χριστού, θα εξαρτηθεί και η ιδέα που έχετε περί του Ανθρώπου.

Ο Χριστιανισμός είναι η θρησκεία του Θεού που έγινε άνθρωπος. Προϋποθέτει όχι μόνο την πίστη στο Θεό, αλλά και την πίστη στην αξία Άνθρωπος

Όταν καθαρίζουμε σκάλα αρχίζουμε από το πάνω το κορυφαίο σκαλί.

Έτσι και στον πνευματικό αγώνα. Πρέπει να αρχίζουμε από τις σκέψεις μας. Με βρώμικες σκέψεις κανένα σκαλοπάτι της ψυχικής μας κλίμακας δεν μπορεί να είναι καθαρό

Μπορεί να υπάρξει αρετή χωρίς ευτυχία, αλλά δεν μπορεί να υπάρξει ευτυχία χωρίς αρετή…

Μεγάλος άνθρωπος είναι εκείνος, που ξέρει να εκτιμά την αρετή περισσότερο από την ευτυχία.

Η ημέρα που αρχίζει χωρίς προσευχή, τελειώνει τις περισσότερες φορές χωρίς ειρήνη.

Η ζωή μοιάζει με το κρεμμύδι. Όσο το ξεφλουδίζει κανείς τόσο περισσότερο δακρύζει.