Σε εχθρό που φεύγει κάνε τόπο να περάσει

Σε όποιο αφεντικό δουλεύεις, από αυτό θα πληρωθείς. Αν δουλεύεις στο μαύρο αφεντικό, σου κάνει τη ζωή μαύρη από εδώ.

Σε όποιο αφεντικό δουλεύεις από αυτό θα πληρωθείς”

Αν δουλεύεις στην αμαρτία, θα πληρωθείς από τον διάβολο. Αν εργάζεσαι την αρετή, θα πληρωθείς από τον Χριστό.

Όποιος δεν πιστεύει στον Θεό και στην μέλλουσα ζωή, εκτός που μένει απαρηγόρητος, καταδικάζει και την ψυχή του αιώνια

Ο διάβολος προσπαθεί τον ευαίσθητο να τον κάνει πιο πολύ ευαίσθητο για να τον σκάσει και τον σκληρόκαρδο να τον κάνει πιο σκληρό για να σκάσουν οι άλλοι και να χάσει και αυτός τη ψυχή του. Γι΄ αυτό θα πρέπει οι ευαίσθητοι να προσπαθούν να σκληρύνουν λίγο...να δίνουν τόπο στην οργή...και οι σκληρόκαρδοι να γίνουν πιο ευαίσθητοι να μη πληγώνουν τους άλλους

Γέροντα, που οφείλεται η γκρίνια και πως μπορείς να την αποφύγεις;

Στην κακομοιριά οφείλεται και με την δοξολογία την κάνει κανείς πέρα. Η γκρίνια γεννά γκρίνια και η δοξολογία γεννά δοξολογία. Όταν δεν γκρινιάζει κανείς για μια δυσκολία που τον βρίσκει, αλλά δοξάζει τον Θεό, τότε σκάζει ο διάβολος και πάει σε άλλον που γκρινιάζει, για να του τα φέρει όλα ανάποδα. Γιατί, όσο γκρινιάζει κανείς, τόσο ρημάζει. Μερικές φορές μας κλέβει το ταγκαλάκι (διάβολος) και μας κάνει να μη μας ευχαριστεί τίποτε, ενώ μπορεί κανείς όλα να τα γλεντάει πνευματικά με δοξολογία και να έχει την ευλογία του Θεού.

Η θλίψις με την ποικιλομορφία της εξαγνίζει και αγιάζει τον άνθρωπον εκείνον, που με σοφίαν και γνώσιν την δέχεται.

Η θλίψις είναι όργανον, εργαλείον, το οποίον κρατεί ο Θεός εις το χέρι Του, και Αυτός μόνος το εργάζεται, καθώς Του υπαγορεύει η άπειρος σοφία Του. Εις τον κάθε άνθρωπον διαφοροτρόπως το εργάζεται, αναλόγως της ανάγκης που έχει έκαστος.

Την ορθή σκέψη δύο την απειλούν. Η επιπολαιότητα και η οργή.          Θουκυδίδης

Όσο πιο μεγάλος και σπουδαίος ο άνθρωπος, τόσο πιο εύκολα τον βρίσκουν τα βέλη της κακολογίας. Οι νάνοι πολύ δύσκολα δίνουν στόχο.

Είναι μεγάλη αδιακρισία να ζητάς κάτι, που δεν μπορούν να σου αρνηθούν.

Ο ευγενικός άνθρωπος ακούει με ενδιαφέρον κάτι που ξέρει καλά και από καιρό όταν το αφηγείται κάποιος, που το έμαθε χθες και ελλιπώς.

Από τις μικρολεπτομέρειες καταλαβαίνει κανείς τον άνθρωπο διότι στα μεγάλα προσέχει και κρύβεται.

Ο Θεός μας έδωσε τον ύπνο σαν αποζημίωση για τα βάσανα της καθημερινής ζωής, μέσα σ’ αυτό το γλυκύτατο έπιπλο το κρεβάτι ξεχνάμε κατά τη διάρκεια της μισής ζωής τις λύπες της άλλης μισής

Και μια μόνο φορά αν κατόρθωνες να μπεις στην καρδιά του Χριστού και να αισθανθείς τη θέρμη της αγάπης του, θάδινες, λίγη σημασία σε κείνο που μπορεί να σου αρέσει ή να σε δυσαρεστεί κι οι προσβολές μάλλον θα σ’ευχαριστούσαν, επειδή η αγάπη του Χριστού μαθαίνει στον ανθρωπο να περιφρονεί τον εαυτό του. Εκείνος που αγαπά τον Ιησού και την αλήθεια, που είναι πραγματικά εσωτερικός και λυτρωμένος από κάθε άστατο συναίσθημα μπορεί ανεμπόδιστα να πλησιάσει το Θεό, να υψωθεί πνευματικά πάνω από τον εαυτό του και ν’ απολαύσει τη θεία ευφροσύνη

Ο Χριστός Καταφρονήθηκε σ’ αυτόν τον κόσμο από τους ανθρώπους και τη στιγμή της τραγικότερης αγωνίας του αφέθηκε ολομόναχος από τους δικούς του, τους φίλους του, τους γνωστούς του ανάμεσα σε ονειδισμούς. Ο Χριστός θέλησε να υποφέρει και να περιφρονηθεί κι ωστόσο τολμάς συ να παραπονεθείς για παραμικρά πράγματα. Ο Χριστός θέλησε να υποφέρει και να περιφρονηθεί κι ωστόσο τολμάς συ να παραπονεθείς για παραμικρά πράγματα. Ο Χριστός είχε εχθρούς και συκοφάντες και θέλεις συ να έχεις μονάχα φίλους κι ευεργέτες; Πώς θες ν’ αμειφθείς για την υπομονή σου, αν ζήσεις τη ζωή σου χωρίς να πονέσεις και να υποφέρεις; Αν θες να μην υποφέρεις ούτε το παραμικρό, πώς μπορείς να είσαι φίλος του Χριστόύ; Υπόφερε με το Χριστό και για το Χριστό, αν θες να βασιλέψεις μαζί του.

Tι ζητάς γύρω σου; Δεν είναι εδώ ο τόπος που θ’ αναπαυθείς. Η κατοικία σου πρέπει να είναι ο ουρανός και όλα τα γήινα πράγματα πρέπει να τ’ άντικρύζεις προσπερνώντας τα. Όλα περνούν και μαζί μ’ αυτά περνάς και συ. Πρόσεξε μην προσηλωθείς σε κάτι απ’ αυτά, ότι κι αν είναι, μη τυχόν και πιαστείς σε παγίδα και χαθείς. Άφησε τη σκέψη σου ν’ ανεβαίνει αδιάκοπα στον Ύψιστο και την προσευχή σου να κατευθύνεται στο Χριστό. Αν δεν είσαι ακόμη σε θέση να καταγίνεις με τη μελέτη των ουρανίων, ζήτα την ανάπαυση σου μελετώντας τα πάθη του Χριστού και προτίμα να βρίσκεις καταφύγιο στις άγιες πληγές σου. Αν καταφεύγεις μ’ ευλάβεια στις πληγές του Ιησού, θ’ αντλείς δύναμη και θα βρίσκεις μεγάλη παρηγοριά σε στιγμές δοκιμασίας, θα νοιάζεσαι λίγο για τη καταφρόνηση του κόσμου και θα υποφέρεις ανώδυνα τις κακολογίες του.

Δεν πρέπει να υπολογίζεις στον αδύνατο και θνητό άνθρωπο όσο χρήσιμος κι αγαπητός κι αν σου είναι, ούτε και πρέπει να λυπάσαι πολύ, αν καμιά φορά σου εναντιώνεται και σου αντιλέγει. Εκείνοι που είναι σήμερα με το μέρος σου, αύριο μπορεί να είναι εναντίον σου, επειδή οι άνθρωποι αλλάζουν, όπως αλλάζει ο άνεμος. Έχε την πεποίθησή σου στο Θεό κι αυτός ας είναι ο φόβος και η αγάπη σου. Αυτός θ’ αποκριθεί για σένα και θα κάνει ότι είναι καλύτερο για σένα. «Ουκ έχομεν ώδε μένουσαν  πόλιν» όπου και αν βρίσκεσαι θα είσαι ξένος και περαστικός και δε θα βρεις εσωτερική ανάπαυση αν δεν είσαι ενωμένος με το Χριστό.

Μην αργείς να ετοιμάσεις την καρδιά σου για τον ουράνιο νυμφίο επειδή τότε θα στέρξη να σ’ επισκεφθεί και να κατοικήσει μέσα σου. Ο ίδιος είπε: «Εάν τις αγαπά με τον λόγον μου τηρήσει και προς αυτόν ελευσόμεθα και μονήν παρ΄αυτώ ποιήσομεν». Άφησε λοιπόν το Χριστό να μπει στην καρδιά σου και μη αφήσεις τόπο γι’ άλλο κανένα. Αν κατέχεις το Χριστό, είσαι ευτυχισμένος και μονάχα αυτός σου φτάνει. Αυτός θ’ αγρυπνά για σένα και θα φροντίζει πιστά για όλες τις ανάγκες σου, έτσι που δεν θα έχεις πια την ανάγκη των ανθρώπων. Οι άνθρωποι αλλάζουν γρήγορα και ξαφνικά εγκαταλείπουν, ενώ ο Ιησούς Χριστός μένει για πάντα και θα μένει κοντά  σου σταθερός ως το τέλος.

«Η Βασιλεία του Θεού εντός υμών εστί». Γύρισε στον Κύριον με όλη σου την καρδιά αφήνοντας τον άθλιο αυτό κόσμο κι η ψυχή σου θα βρει την ανάπαυση. Μάθε να καταφρονείς τα εξωτερικά πράγματα και να καταγίνεσαι με τα εσωτερικά και θα νοιώσεις μέσα σου τη βασιλεία του Θεού. Επειδή «η Βασιλεία του Θεού εστί δικαιοσύνη και ειρήνη και χαρά εν πνεύματι αγίω» και δεν μπορεί να δοθεί στους ασεβείς. Ο Χριστός θάρθη και θα σε γεμίσει με την παρηγοριά του, φτάνει να του ετοιμάσεις αντάξια κατοικία μέσα σου. Επειδή όλη η δόξα του κι η ομορφιά του είναι εσωτερική και βρίσκει ευχαρίστηση να κατοικεί στ’ απόκρυφα της καρδιάς. Συχνά επισκέπτεται τον εσωτερικό άνθρωπο κι η συνομιλία μαζί του είναι γλυκιά, η παρηγοριά του γοητευτική, η ειρήνη του ανεξάντλητη κι στενή φιλία του ασύγκριτα θαυμαστή.

Χαρά μεγάλη γίνεται εις τους ουρανούς, όταν σωθή μία και μόνη ψυχή∙ φαντασθήτε για πολλές∙ διότι γι’ αυτήν την ψυχήν, γι’ αυτές τις ψυχές, εθυσιάσθηκεν ο Υιός του Θεού, ο Χριστός μας

Κανείς δεν μπορεί να βλάψει εκείνον που δεν βλάπτει τον εαυτό του 

«Περασμένη βροχή κάπα δεν χρειάζεται».

Η αξία του ανθρώπου δεν βρίσκεται στις γνώσεις που έχει, αλλά στην προσπάθεια που έκανε για να τις αποκτήσει.