Όποιος ξέρει καλά τον εαυτό του περιφρονεί το άτομό του κι οι έπαινοι των συνανθρώπων του δεν τον ευχαριστούν αν ήμουν ο σοφότερος άνθρωπος του κόσμου και μου έλειπε η αγάπη, τι θα κέρδιζα μπροστά στο Θεό που θα με κρίνει σύμφωνα με τα έργα μου;

Τι το όφελος ν’ αποκτήσεις και να μαζέψεις πολλά εξωτερικά;

Εκείνο που ωφελεί είναι να τα περιφρονείς και να κατορθώσεις να ξεριζώσεις την επιθυμία τους από την καρδιά σου. Και τούτο όχι μόνο για το χρήμα και τα πλούτη, μ’ ακόμη και για την επιδίωξη των τιμών, των μάταιων επαίνων και για κάθε τι που περνά μαζί με τον κόσμο.

Είναι φυσικό στον άνθρωπο να θέλει να πλουτίζει τις γνώσεις του. Αλλά σε τι ωφελούν οι γνώσεις χωρίς το φόβο του Θεού; Ο ταπεινός γεωργός που υπηρετεί το Θεό είναι ασύγκριτα ανώτερος από τον αλαζόνα σοφό, που παραμελώντας τη φροντίδα της ψυχής του, μελετά την πορεία των άστρων

Πουθενά δε θα βρεις ασφαλισμένο καταφύγιο, αν σου λείπει το πνεύμα του ιερού ζήλου. Και η ειρήνη που ζητάς στα εξωτερικά πράγματα δεν θα διαρκέσει, αν λείπει από την καρδιά σου το αληθινό στήριγμα, δηλαδή αν δεν στηρίζεσαι σε μένα. Είναι δυνατό να νοιώσεις κάποια αλλαγή μέσα σου, όχι όμως στο καλύτερο. Και τούτο επειδή όταν σου δοθεί αφορμή μπορεί να υποκύψεις σε κείνο που απέφευγες, ίσως και σε κάτι χειρότερο

Μην εξαρτάς ν εσωτερική σου γαλήνη από τις κρίσεις των άλλων, επειδή είτε καλά είτε κακά σε κρίνουν, συ μένεις πάντα ο ίδιος. Η αληθινή γαλήνη και η πραγματική χαρά βρίσκονται σε μένα. Εκείνος που δεν ενδιαφέρεται αν είναι ή δεν είναι αρεστός στους άλλους, δεν ανησυχεί. Τα άτακτα αισθήματα και οι αβάσιμοι φόβοι γεννούν ανησυχείς στο νου και στην καρδιά

Η αρχή της ανησυχίας είναι το τέλος της πίστεως και η αρχή της αληθινής πίστεως είναι το τέλος της ανησυχίας

Όταν κάποιος έρχεται και μου λέει: «Θέλω να σου δώσω»: τίποτα δεν μπορεί να μου δώσει.

Όταν κάποιος έρχεται και μου ζητάει: κάτι που μπορώ να δώσω αυτός πάντα μου δίνει πολλά.

Τι νόημα έχει να παίρνεις; Νόημα έχει να δίνεις.

Ο θάνατος αυτός καθαυτός δεν έχει σημασία, δεδομένου ότι όλοι οι άνθρωποι κάποτε πεθαίνουν. Σημασία έχει ο τρόπος με τον οποίο γερνάει κανείς και πεθαίνει.

                 ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΘΑΡΣΗ

   Στήριξέ με, Θεέ μου, με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος. Δυνάμωσέ με εσωτερικά με την ισχύ σου, έτσι που να μπορέσω ν’ απομακρύνω από την καρδιά μου όλες τις μάταιες μέριμνες που τη βασανίζουν και να μη παρασυρθώ από την επιθυμία κανενός πράγματος πολύτιμου ή αξιοκαταφρόνητου. Αλλά αντίθετα, εκτιμώντας τα πράγματα όπως είναι, να τα βλέπω πρόσκαιρα και μαζί με αυτά να βλέπω προσωρινό και τον ίδιο τον εαυτό μου. «Είδον σύμπαντα τα ποιήματα τα πεποιημένα υπό τον ήλιον, και ιδού τα πάντα ματαιότης και προαίρεσις πνεύματος.». Πόσο σοφός είναι όποιος κρίνει έτσι, κρίνει έτσι. Δώσε μου, Κύριε, τη ουράνια σοφία για να μάθω να σε ζητώ, να σε αγαπώ πάνω από κάθε τι, και να εκτιμώ όλα τ’ άλλα όπως πραγματικά είναι και σύμφωνα με την κατάταξή τους από τη σοφία σου. Δώσε μου σύνεση για να απομακρύνομαι από εκείνους που με κολακεύουν και υπομονή για να υποφέρω εκείνους που υψώνουν το ανάστημά τους εναντίον μου. Επειδή είναι μεγάλη σοφία να μη ταράζεται κανείς ακούγοντας λόγια του ανέμου και να μη προσέχει στους δόλιους επαίνους των κολάκων. Μονάχα έτσι προχωρεί στο δρόμο που αποφάσισε ν’ ακολουθήσει.

. Άν κάποιος δεν σου αρέσει, σκέψου ότι στο πρόσωπό του βλέπεις τον Χριστό. Τότε, δεν θα τολμήσεις ούτε να σκεφτείς να πεις λόγο κατάκρισης.

Ο οκνηρός δεν ευκαιρεί ποτέ.
 

Hευγένεια είναι το κλειδί που ανοίγει κάθε είδους κλειδαριά.

Η αρετή που δέχεται επιθέσεις, γίνεται ακόμη πιο δυνατή.
 

Η Zωή είναι σύντομη.τί έκανες χθες για το οποίο θέλεις να σε θυμούνται;Τι θα κάνεις σήμερα;

Η αγάπη είναι ένα θαύμα.Είναι ένα άγγιγμα του Ουρανού.

Tα δάση θα ήταν βουβά, αν μέσα σε αυτά κελαηδούσαν μόνο τα αηδόνια.
 

Οι νίκες κερδίζονται, ποτέ τους δεν χαρίζονται.
 

Όποιος είναι οκνηρός στα μικρά, μην πιστέψεις ότι θα διαπρέψει στα μεγάλα.

Δεν πρόκειται να σκοντάψεις όταν βρίσκεσαι στα γόνατα.
 

Φόρεσε στην καρδιά τα ακουστικά της αγάπης για να μαντεύεις τον κρυφό πόνο.

Νά κάνεις ἐλεημοσύνη ἀπό τόν κόπο σου καί τόν ἱδρώτα σου καί ὄχι ἀπό τίς ἀδικίες. Νά ἐλεεῖς τούς φτωχούς ἔστω κι’ ἄν σ’ ἀδικοῦν καί σέ βρίζουν. Ἡ ἐλεημοσύνη ὅμως δέν μπορεῖ νά σταθεῖ μόνη της σάν ἀρετή, ἄν δέν ὑπάρχει πρῶτα ἡ ἀγάπη πρός τόν Θεό. Αὐτή θά μᾶς στηρίξει, ὥστε ὄχι μόνο νά ὑπομένουμε τήν ἀδικία, ἀλλά νά περιμένουμε μέ χαρά τήν ἀγνωμοσύνη, πού εἶναι ἐνδεχόμενο νά μᾶς δείξουν. Νά λυπᾶσαι νά ὑποφέρεις καί νά καίγεσαι ὅταν ὁ ἀδελφός σου ἔχει ἀνάγκη, γιατί αὐτό ἔκανε καί ὁ Χριστός. Καί ἄν κανείς σέ χτυπήσει στό πρόσωπο νά μή λυπηθεῖς, ἀλλά νά χαρεῖς, γιά τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, καί νά μήν τοῦ πεῖς κανένα ψυχρό λόγο. (ἀββᾶ Ἰσαάκ)

Αὐτός πού ἀποφεύγει τή μάταιη δόξα τοῦ κόσμου, αἰσθάνεται στήν ψυχή του τή δόξα τῶν μελλόντων ἀγαθῶν. Ἐνῶ ἐκεῖνος πού προσπαθεῖ νά ξεκουράσει τόν ἑαυτό του μέ τίς πρόσκαιρες ἀπολαύσεις τοῦ κόσμου, αὐτός εἶναι τυφλός στήν ψυχή, γιατί δέν παραδόθηκε ὁλοκληρωτικά στόν Θεό. (ἀββᾶ Ἰσαάκ)

Ἡ ἐργασία τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ ἀπαιτεῖ κόπο πνευματικό καί πολλή προσπάθεια, ἀλλά μετά ἀκολουθεῖ ἡ ἀγαλλίαση. Γι’ αὐτό περιφρόνησε τά πάντα καί θά ἔχεις βοηθό τόν Θεό. (ἀββᾶ Ἰσαάκ)

Μή δένεσαι μέ χρυσάφι, ἤ ἀσήμι, ἤ μέ ὁποιοδήποτε ἄλλο θησαυρό τοῦ κόσμου αὐτοῦ. Συνήθιζε τόν ἑαυτό σου νά μήν ἔχει δικαιώματα στή ζωή αὐτή, γιά νά μή φτάσεις στό σημεῖο, μέ τό ἕνα χέρι νά μαζεύεις καί μέ τό ἄλλο νά σκορπᾶς. (ἀββᾶ Ἰσαάκ)

Οἱ κόποι πού κάνουμε γιά τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ δέν συγκρίνονται μέ τήν ἀπόλαυση τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν. Τόν κόπο τοῦ γεωργοῦ ὅταν σπέρνει, ἀκολουθεῖ ἡ χαρά ὅταν θερίζει. Τό ψωμί πού τρώει τοῦ φαίνεται γλυκό, γιατί εἶναι ὁ καρπός τοῦ ἱδρώτα του. (ἀββᾶ Ἰσαάκ)

Δεν έχεις να χάσεις το παραμικρό βάζοντας τον εαυτό σου κάτω απ’όλους. Θα χάσεις όμως πολλά, αν τον βάλεις έστω και πάνω από ένα. Ο ταπεινός χαίρεται παντοτινή ειρήνη την καρδιά του υπερήφανου την ταράζουν ο θυμός και ο φθόνος.