Η ενανθρώπηση του Υιού του Θεού, η οποία θεράπευσε το ανθρώπινο γένος και το απήλλαξε από την αμαρτία, σε όλους προκάλεσε δέος, και σε ανθρώπους και σε δαίμονες. Τους μεν ανθρώπους έπεισε να σέβονται τη φύση τους, διότι ενώθηκε με τον Θεό· ενώ τους δαίμονες ανάγκασε να μην την επιβουλεύονται, διότι έγινε πλέον αναμάρτητη· εσένα όμως τίποτε από αυτά δεν σε συγκίνησε, ούτε σου προκάλεσε φόβο, ούτε σε δίδαξε να ζεις με σωφροσύνη. Αν λοιπόν είσαι άνθρωπος, να παραδειγματισθείς από τη στάση των ανθρώπων· αν είσαι δαίμονας, να διδαχθείς από το πάθημα των δαιμόνων, ώστε να μη διαφθείρεις την ευγενέστατη φύση με τα πάθη. Διότι θα παρουσιασθείς σε δικαστήριο για να δώσεις λόγο για όλα αυτά που κάνεις, και για να τιμωρηθείς με αιώνια τιμωρία για τη μακροχρόνια αναισθησία σου.

Αγ. Ισιδώρου Πηλουσιώτου,

Τα Χριστούγεννα δεν είναι η γιορτή της αγάπης που εκφράζεται με δώρα, ευχές, τραγουδάκια και έλατα στολισμένα, αλλά της αγάπης του Θεού προς τον άνθρωπο, ο οποίος χρειάζεται να «αρπάξει» αυτήν την αγάπη και, αφού τη βάλει στη ζωή του, να την προσφέρει ωραία και απλά προς τον πλησίον, όποιος και αν είναι αυτός.

Χρόνια Καλά!

Καταλαβαίνει ο άλλος αν υποκρίνεσαι ή αν τον αγαπάς πραγματικά, γιατί πάει σαν τηλεγράφημα η αγάπη. Αν κάνουμε λ.χ. μια επίσκεψη σ’ ένα ορφανοτροφείο, τα παιδιά αμέσως θα καταλάβουν με τι διάθεση πήγαμε. Είχαν έρθει μια φορά στο Καλύβι να ζητήσουν τη γνώμη μου κάποιοι που ήθελαν να κάνουν ένα ίδρυμα για εγκαταλελειμμένα παιδιά. «Το κυριώτερο από όλα, τους είπα, είναι να πονέσετε τα παιδιά αυτά σαν παιδιά σας και ακόμη περισσότερο. Αυτό είναι που θα πληροφορήση τα παιδιά για την αγάπη σας. Αν δεν τα πονάτε, μην ξεκινάτε να κάνετε τίποτε». Τότε ένας γιατρός, πολύ ευλαβής, είπε: «Έχεις δίκαιο, Πάτερ. Κάποτε μια συντροφιά είχαμε επισκεφθή για πρώτη φορά ένα ορφανοτροφείο και τα παιδιά κατάλαβαν την διάθεση του καθενός. “Ο κύριος τάδε, είπαν, είναι περαστικός∙ ο κύριος τάδε ήρθε να περάση την ώρα του μαζί μας∙ ο κύριος τάδε μας αγαπάει πραγματικά”». Βλέπετε πώς πληροφορεί η αγάπη.(Άγιος Παϊσιος)

Όταν πονάς εσωτερικά για τον άλλον, ο Θεός τον πληροφορεί για την αγάπη σου και την καταλαβαίνει χωρίς εξωτερικές εκδηλώσεις. Όπως και όταν δεν εκδηλώνεται η κακία μας, αλλά είναι εσωτερική, πάλι ο άλλος την καταλαβαίνει. Βλέπεις, και ο διάβολος, όταν παρουσιάζεται ως «άγγελος φωτός», φέρνει ταραχή, ενώ ο Άγγελος ο πραγματικός φέρνει μια απαλή ανέκφραστη αγαλλίαση.

"Θα έρθει καιρός που θα διευθύνουν τον κόσμο τα άλαλα και τα μπάλαλα".(Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός)

("Τα άλαλα και τα μπάλαλα" - Εννοεί τα άψυχα μηχανήματα των διαφόρων εφευρέσεων. Αυτά αντικατέστησαν και ολονέν αντικαθιστούν τας εργατικάς χείρας και κυριαρχούν εις την ζωήν των ανθρώπων, ως νεώτερα είδωλα προσκυνούμενα υπό του υλόφρονος κόσμου.) 

"Οι αντίχριστοι θα φύγουν, αλλά θάρθουν πάλι· έπειτα θα τούς κυνηγήσετε έως την Κόκκινη Μηλιά".

"Αν το κυπαρίσσι αυτό ξεραθεί από την κορυφή, η Ελλάς θα ελευθερωθεί· αν ξεραθεί από κάτω, δεν θα ελευθερωθεί".

(Ελέχθη εν Ζελενίτσα (Πρασιά) της Ευρυτανίας) 

. "Θάρθη καιρός να σας πάρουν οι εχθροί σας και τη στάχτη από τη φωτιά, αλλά σεις να μην αλλάξετε την πίστη σας, όπως θα κάμνουν οι άλλοι. "

"Το ποθούμενον θα έρθει όταν θαρθούν δύο πασχαλιές μαζί".

(Πράγματι το 1912 αι εορταί Ευαγγελισμού και Πάσχα συνέπεσαν) (Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός) 

. Όταν κάνομε καλή χρήση του λογικού μας, τότε είμαστε άξιοι να λεγόμαστε άνθρωποι. Αντίθετα, όταν δεν κάνομε καλή χρήση του λογικού, τότε μόνον κατά το σώμα και τη φωνή διαφέρομε από τα άλογα ζώα. Ας αναγνωρίσει λοιπόν ο συνετός άνθρωπος ότι είναι αθάνατος και τότε θα μισήσει κάθε αισχρή επιθυμία, η οποία γίνεται αιτία θανάτου στους ανθρώπους.

είπε ο Ιωάννης της Κλίµακας. «Ιησού ονόµατι, µάστιζε πολεµίους»· 

Λοιπόν άρχισε στο όνοµα του Θεού να πολεµάς µε τα οχήµατα της απιστίας στον εαυτό σου και της ελπίδας και του θάρρους στο Θεό σου, µε την προσευχή και µε την εκγύµνασι· µάλιστα δε µε το όχηµα της καρδιακής και νοερής προσευχής, το οποίο είναι το· Κύριε, Ιησού Χριστέ, όνοµα τόσο φοβερό, που σαν µαχαίρι µε δύο στόµατα στρέφεται µέσα στη καρδιά, µασάει και κατακόβει τους δαίµονες και τα πάθη· 

Αλλ’ όσο ενοχλητικοί και κουραστικοί αν είναι οι πειρασμοί, συχνά είναι ωφέλιμοι, επειδή μ’ αυτούς ο άνθρωπος ταπεινώνεται, καθαρίζεται και διδάσκεται. Όλοι οι Άγιοι πέρασαν από πολλές θλίψεις και πειρασμούς και βγήκαν κερδισμένοι. Εκείνους όμως που δεν μπόρεσαν ν’ αντισταθούν, τους αποδοκίμασε ο Θεός κι έτσι έχασαν το δρόμο της σωτηρίας. Δεν υπάρχει μοναστικό τάγμα τόσο άγιο και τόπος τόσο απομονωμένος όπου να μη βρίσκει κανείς πειρασμούς και δυσκολίες.

. Είναι αδύνατο για τον άνθρωπο όσο ζει ν΄απαλλαγεί τελείως από τους πειρασμούς, επειδή γεννήθηκε φέρνοντας μέσα του το σπέρμα της ροπής προς το κακό. Όταν η μια διαδικασία περνά, άλλη έρχεται. Ακατάπαυστα θα υποφέρουμε από κάτι, επειδή έχομε χάσει το αγαθό της αρχικής ευδαιμονίας. Πολλοί αγωνίζονται ν’ αποφύγουν ένα πειρασμό και όμως πέφτουν σε άλλο πολύ χειρότερο. Δεν αρκεί ν’ αποφεύγει κανείς τους πειρασμούς για να νικήσει. Η καρτερία και η αληθινή ταπείνωση μας κάνουν ισχυρότερους απ’ όλους τους εχθρούς μας

Είναι δύσκολο ν’ απαρνηθεί κανείς τις συνήθειές του και ακόμη πιο δύσκολο ν’ αντιδράσει στη θέλησή του. Αν όμως δεν μπορείς ν’ αντιδράσεις σε πράγματα μικρά, πώς θ’ αντιδράσεις σε μεγαλύτερα; Εναντιώσου αμέσως από την αρχή στις κακές σου κλίσεις και κόψε χωρίς αναβολή τις κακές σου συνήθειες, μη τυχόν και μέρα με την ημέρα σου δημιουργήσουν μεγαλύτερες δυσκολίες. Ω! αν ήξερες πόση γαλήνη θα ήταν δυνατό να χαρείς συ ο ίδιος και πόση ευχαρίστηση θα έκανες στους άλλους αν ζούσες όπως πρέπει να ζεις,  θα έδειχνες μεγαλύτερο ενδιαφέρον για την πνευματική σου πρόοδο.

      Δώσε τη φιλοξενία σου και στον εχθρό σου ακόμη, όπως το δέντρο, δεν αρνείται τη σκιά του ούτε στον ξυλοκόπο.

Σε λίκνο που δεν ψελλίζονται προσευχές, νανουρίζονται τρομοκράτες.

O πόνος είναι για τις ψυχές ό,τι τα κάρβουνα για το λιβάνι: Τις κάνει να ευωδιάζουν.