. Η φωτιά δοκιμάζει το σίδερο, ο δε πειρασμός τον δίκαιο άνθρωπο. Συχνά δεν ξέρομε τι μπορούμε να κάμουμε και ο πειρασμός αποκαλύπτει εκείνο που ακριβώς είμαστε. Όπως κι αν είναι λοιπόν οφείλομε ν’ αγρυπνούμε και μάλιστα στην αρχή του πειρασμού. Επειδή πολύ πιο εύκολα καταβάλλομε τον εχθρό, αν δεν τον αφήσουμε να μπει μέσα μας κι αν τον αποδιώξουμε αμέσως μόλις φανεί μπροστά μας. Σχετικά με τη αλήθεια αυτή ένας αρχαίος σοφός είπε: «Σταμάτησε το κακό στην αρχή του, επειδή όταν προχωρήσει, το φάρμακο φθάνει αργά». Στην αρχή μια πονηρή σκέψη περνά απλώς από το νου μας. Ακολουθεί ζωηρή φαντασία. Ύστερα η ευχαρίστηση. Μετά η προτροπή. Και τέλος η συγκατάθεση. Έτσι σιγά-σιγά ο εχθρός κατακτά ολότελα την ψυχή μας, γιατί δε βρήκε αντίσταση στη αρχή. Όσο περισσότερο καθυστερούμε και αναβάλλουμε την αντίδρασή μας, τόσο λιγοστεύει η δύναμή μας, ενώ ο εχθρός μας γίνεται ισχυρότερος.

Αν θέλεις να φτάσεις κάπου θα πρέπει είτε να πας πίσω και να σπρώξεις είτε να πας, μπρος και να τραβήξεις.

Αν στέκεσαι στην άκρη δεν πρόκειται να πας πουθενά.

Δεν μπορείς να κρίνεις ένα αυτοκίνητο από τον ήχο της κόρνας του. Το ίδιο κι’ έναν άνθρωπο. Δεν είναι το στόμα του που μιλάει για την πραγματική του αξία αλλά η ζωή του.

*Αρκούν ελάχιστες στιγμές του χρόνου για ν’ ανοίξεις πληγές που για να τις γιατρέψεις θα χρειαστείς χρόνια πολλά.

Εκείνος που δίνει συμβουλές χωρίς να τις εφαρμόζει ο ίδιος, μοιάζει με τυφλό, που κρατά φανό για να φέγγει τους άλλους.    Ισοκράτης

Ο σπουδαιότερος φίλος: ο Θεός.

Οι καλύτεροι σύντροφοι: οι γονείς.

Το καλύτερο σπίτι: το σπίτι σου.

Η μεγαλύτερη ευδαιμονία: η καλή συνείδηση.

Το μίσος δεν υποχωρεί ποτέ στο μίσος. Υποχωρείστηναγάπη

http://enromiosini.gr/anakoinwseis/%CE%B6%CF%89%CE%BD%CF%84%CE%B1%CE%BD%CE%AE-%CE%BC%CE%B5%CF%84%CE%AC%CE%B4%CE%BF%CF%83%CE%B7-%CF%83%CF%85%CE%BB%CE%BB%CE%B1%CE%BB%CE%B7%CF%84%CE%B7%CF%81%CE%AF%CE%BF%CF%85-%CF%84%E1%BF%86%CF%82-%CE%B8/

Φρόντιζε να τιμωρείς τα ελαττώματά σου για να μην τιμωρείσαι εσύ από αυτά.               Επίκτητος

*Το χέρι που κουνάει την κούνια του παιδιού είναι το ίδιο που κουνάει τον κόσμο όλο.

*Όποιος δεν έμαθε να σωπαίνει δεν ξέρει και να συζητεί.                           Αριστοτέλης

Το χέρι στη δουλειά η καρδιά στο Θεό. Κάνε την Προσευχή έργο σου. ΚαιτοέργοσουΠροσευχή.

Ο καλύτερος χρόνος να κάνεις αυτά που σκέφτεσαι να κάμεις βρίσκεται ανάμεσα στο χθες και στο αύριο.

Ποτέ δεν κοιμήθηκα κρατώντας κακία για κάποιον. Και ποτέ δεν άφησα άλλον να κοιμηθεί κρατώντας πικρία για εμένα.

Δεν χρειάζεται πολλή ευτυχία για να είναι κανείς ευτυχισμένος. Αρκεί να νιώθει ευτυχισμένος

Ποτέ δεν είμαστε μόνοι, παρά μόνο όταν το θελήσουμε οι ίδιοι. Και τότε είναι η πιο αβάσταχτη μοναξιά.

Εν Ιορδάνη βαπτιζομένου σου Κύριε
η της Τριάδος εφανερώθη προσκύνησις
του γαρ Γεννήτορος η φωνή προσεμαρτύρει Σοι
αγαπητόν Σε Υιόν ονομάζουσα
και το Πνεύμα εν είδει περιστεράς
εβεβαίου του λόγου το ασφαλές
Ο επιφανής Χριστέ ο Θεός
Και τον κόσμον φωτίσας δόξα Σοι.

Χρειάζεται λιγότερος χρόνος για να κάνεις κάτι σωστά, από ότι για να εξηγήσεις γιατί το έκανες λάθος.

Σοφός είναι εκείνος που γνωρίζει χρήσιμα και όχι εκείνος που γνωρίζει πολλά.                    Ευριπίδης

*Οι άνθρωποι σήμερα ζουν, σαν να πρόκειται να μην πεθάνουν, και πεθαίνουν, σαν να μην έχουν προλάβει να ζήσουν.

Δεν πρέπει λοιπόν ν’απελπιζόμαστε όταν βρισκόμαστε σε πειρασμό, αλλά να προσευχόμαστε στο Θεό με περισσότερο ζήλο ζητώντας του να μας βοηθήσει στις δύσκολες στιγμές μας. Ο Θεός, όπως λέει ο Απόστολος Παύλος, δεν θα επιτρέψει να μας έλθουν πειρασμοί ανώτεροι από τις δυνάμεις μας και θα κάμει ο ίδιος ώστε να βρούμε τρόπο να μη μας καταβάλει ο πειρασμός για να μπορέσουμε να τον υποφέρουμε. Ταπεινώσου λοιπό κάτω από το ισχυρό χέρι του Θεού σε κάθε ταραχή και δοκιμασία, επειδή ο Θεός θα σώσει και θα υψώσει τους ταπεινούς στην καρδιά

Το ψέμα δεν ζει ποτέ για να γεράσει

Αν έχεις έναν εχθρό μη νομίζεις πως είναι λίγο. Κι αν έχεις χίλιους φίλους, μη νομίζεις πως είναι πολλοί

 Κύριε…

Συ που μας χάρισες τόσα έτη ζωής μέχρι σήμερα και μας αξιώνεις να εισέλθουμε και πάλι σε νέο έτος, 

Σε παρακαλούμε, ευλόγησε τις προσπάθειές μας.

Ενίσχυσε την αδύνατη θέλησή μας.

Αξίωσέ μας να παρουσιασθούμε μπροστά σου κατά την ημέρα της Κρίσεως με κέρδη πνευματικά, τα οποία θα πετύχουμε με τη χάρη σου και τη βοήθειά σου στην παρούσα ζωή, για να κληρονομήσουμε τότε, Κύριε, τα άφθαρτα αγαθά της αιωνίου σου βασιλείας.

Αμήν!

Αν κάθε χρόνο καταφέρναμε να ξεριζώσουμε κι από μια αδυναμία μας, γρήγορα θα φτάναμε στην τελειότητα. Αλλά συχνά αισθανόμαστε το αντίθετο: πως ήμαστε καλύτεροι και αγνότεροι όταν αρχίσαμε να ζούμε κατά Χριστόν απ’ ότι είμαστε σήμερα, ύστερα από τόσων χρόνων πνευματική ζωή. Ο ζήλος και η αρετή μας θα έπρεπε μέρα με την ημέρα ν’ αυξάνουν. Και όμως σήμερα θεωρείται μεγάλο πράγμα, αν κατορθώσει κανείς να δια τηρήσει έστω και λίγη από την πρώτη του δραστηριότητα. Αν είμαστε στην αρχή λίγο πιο αυστηροί απέναντι στον εαυτό μας, θα μπορούσαμε αργότερα να εκτελέσουμε το κάθε τι με ευχαρίστηση κι ευκολία.