Όπως ο κλέφτης δεν πάει στα άχυρα αλλά στο χρυσάφι, έτσι και ο διάβολος δεν πάει στους υποχείριούς του αλλά στους ενάρετους.

Eίναι μεγάλο πράγμα να εξουσιάζεις άλλους. Είναι όμως μεγαλύτερο να εξουσιάζεις τον εαυτό σου.

Οι άγιοι έγιναν άγιοι, γιατί είχαν την δύναμη να ξαναρχίζουν κάθε μέρα από την αρχή την προσπάθειά τους.

Στον κόσμο αυτό δύο ευκαιρίες έχει ο άνθρωπος να λέει τον πόνο του άφοβα. Τη μητρική αγκαλιά όταν είναι παιδί και την αγκαλιά του Θεού πάντοτε.

Eίναι αδύνατο να αγιασθεί το όνομα του Θεού από μας, αν μας εξουσιάζουν τα πάθη.

Δεν φαίνεται κανείς ποτέ του τόσο γελοίος από τα ελαττώματα που έχει όσο από τα προτερήματα που προσποιείται ότι έχει.

Η αγωνία είναι το τέλος της πίστης. Και η πίστη είναι το τέλος της αγωνίας.

Όσο δύσκολο είναι να φέρεις έναν άνθρωπο κοντά στο καλό με μαθήματα, άλλο τόσο εύκολο είναι να το κάνεις με το παράδειγμά σου.

Η ευτυχία δεν είναι να κάνεις αυτό που θέλεις, όσο να μην κάνεις αυτό που δεν θέλεις…

Ο πραγματικά ενάρετος κάνει στα κρυφά αυτό που θα μπορούσε να κάνει μπροστά σ’ όλο τον κόσμο. Αντίθετα από τον υποκριτή.       Μέγας Βασίλειος

Οι μόνες βέβαιες αρετές είναι εκείνες, που ούτε καν τις υποπτεύεται κανείς.        

                                                                   Μέγας Βασίλειος

Η κακία υποβλέπει. Η σύνεση προβλέπει. Η αγάπη παραβλέπει

Πρέπει πάντοτε να υπομένουμε όλα χάριν του Θεού, ευχαρίστως. Η ζωή μας είναι μια στιγμή συγκριτικά με την αιωνιότητα, και γι’ αυτό: «Ουκ άξια, κατά τον Απόστολον, τα παθήματα του νυν καιρού προς την μέλλουσαν δόξαν αποκαλυφθήναι εις ημάς» (Ρωμ. η’, 18). (Όσιος Σεραφείμ του Σάρωφ)

Πρέπει πάντοτε να υπομένουμε όλα χάριν του Θεού, ευχαρίστως. Η ζωή μας είναι μια στιγμή συγκριτικά με την αιωνιότητα, και γι’ αυτό: «Ουκ άξια, κατά τον Απόστολον, τα παθήματα του νυν καιρού προς την μέλλουσαν δόξαν αποκαλυφθήναι εις ημάς» (Ρωμ. η’, 18). (Όσιος Σεραφείμ του Σάρωφ)

* Ας αγαπήσουμε την ταπεινοφροσύνη για να δούμε την δόξα του Θεού, διότι όπου στάζει η ταπεινοφροσύνη εκεί αναβλύζει η δόξα του Θεού. (Όσιος Σεραφείμ του Σάρωφ)

Για καμιά αιτία, ούτε ακόμη από αγάπη σε κάποιο πρόσωπο δεν πρέπει να κάνουμε έστω και το παραμικρότερο κακό. Μπορούμε όμως ν’ αναβάλλουμε την εκτέλεση καλού έργου, αν η αναβολή είναι προς το συμφέρον εκείνου ακριβώς που το έχει ανάγκη ή να το αντικαταστήσουμε με άλλο έργο καλύτερο. Κάνοντας έτσι, όχι μόνο δεν παραλείπουμε μια καλή πράξη, αλλά κάνομε άλλη καλύτερη. Η καλή πράξη ωφελεί εκείνον που την κάνει, μόνο όταν γίνεται με αγάπη. Και τότε η καλή πράξη, όσο κι αν αυτή είναι μικρή κι ανάξια λόγου, είναι καρποφόρα. Επειδή ο Θεός εκτιμά περισσότερο την καλή διάθεση, από το μέγεθος του καλού.

Εκείνος που αγαπά πολύ, κάνει πολύ και εκείνος που ότι κάνει το κάνει καλά, κάνει επίσης πολύ. Πολύ κάνει εκείνος που εξυπηρετεί περισσότερο το κοινό καλό, παρά το συμφέρον του. Πολλά έργα αν και φαίνονται έργα αγάπης, έχουν κίνητρα κοσμικά, επειδή η φυσική μας κλίση, η εγωπάθειά μας, η ελπίδα να μας αναγνωρίσουν το καλό που κάναμε και η επιθυμία του κέρδους πολύ σπάνια απουσιάζουν από τις πράξεις μας.

Στρέφε τα μάτια σου στον εαυτό σου κι απόφευγε να κρίνεις τις πράξεις των άλλων. Κρίνοντας κανείς τους άλλους κοπιάζει άδικα. Συχνά γελιέται.και εύκολα πέφτει στην αμαρτία. Κρίνοντας όμως τον εαυτό του πάντα ωφελείται. Συχνά κρίνουμε σύμφωνα με τις προτιμήσεις μας, επειδή η υπερβολική αγάπη στον εαυτό μας  κάνει να μην κρίνουμε μ’ ευθύτητα. Αν σ’ όλα όσα κάνουμε είχαμε στο νου μας μονάχα το Θεό, δε θα μας ετάραζαν οι αντίθετες γνώμες.Στρέφε τα μάτια σου στον εαυτό σου κι απόφευγε να κρίνεις τις πράξεις των άλλων. Κρίνοντας κανείς τους άλλους κοπιάζει άδικα. Συχνά γελιέται.και εύκολα πέφτει στην αμαρτία. Κρίνοντας όμως τον εαυτό του πάντα ωφελείται. Συχνά κρίνουμε σύμφωνα με τις προτιμήσεις μας, επειδή η υπερβολική αγάπη στον εαυτό μας  κάνει να μην κρίνουμε μ’ ευθύτητα. Αν σ’ όλα όσα κάνουμε είχαμε στο νου μας μονάχα το Θεό, δε θα μας ετάραζαν οι αντίθετες γνώμες.

Πρέπει να προσπαθούμε να είμεθα ελεύθεροι από τους ακάθαρτους λογισμούς, ιδιαιτέρως όταν προσευχόμεθα προς τον Θεό. Διότι δεν είναι δυνατόν να συνυπάρχουν η δυσοσμία με την ευωδία. (Όσιος Σεραφείμ του Σάρωφ)

Εάν εμείς δεν συμφωνούμε με τους κακούς λογισμούς, που προέρχονται από τον διάβολον, κάνουμε πολύ καλά. Διότι το ακάθαρτο πνεύμα μόνον στους εμπαθείς ανθρώπους ασκεί αποτελεσματικά την επίδρασή του. Ενώ τους απαθείς προσπαθεί να τους επηρεάσει από μακριά. (Όσιος Σεραφείμ του Σάρωφ)

Εάν εμείς δεν συμφωνούμε με τους κακούς λογισμούς, που προέρχονται από τον διάβολον, κάνουμε πολύ καλά. Διότι το ακάθαρτο πνεύμα μόνον στους εμπαθείς ανθρώπους ασκεί αποτελεσματικά την επίδρασή του. Ενώ τους απαθείς προσπαθεί να τους επηρεάσει από μακριά. (Όσιος Σεραφείμ του Σάρωφ)

* Όποιος υποφέρει την ασθένεια του με υπομονή και ευγνωμοσύνη προς τον Θεό, στεφανώνεται σαν μάρτυς και αγωνιστής. (Όσιος Σεραφείμ του Σάρωφ)

. Δύσκολα ξεχνά κανείς μια παλαιά συνήθειά του και με δυσκολία δέχεται ν’ αλλάξει γνώμη. Αν βασίζεσαι περισσότερο στην ικανότητα του λογικού σου παρά στην υποταγή, που τρανό παράδειγμα μας έδωσε ο Ιησούς Χριστός, πολύ αργά και πολύ λίγο θα φωτισθείς σ’ ότι αφορά την πνευματική ζωή, επειδή ο Θεός απαιτεί να υπακούομε σ’ αυτόν και η φλογερή αγάπη να εξυψώνει το λογικό μας.

Με τους πειρασμούς και τις δοκιμασίες φαίνεται η πρόοδος στην πνευματική ζωή και με αυτούς εξασφαλίζονται μεγαλύτερες αξιομισθίες και αποκαλύπτεται η αρετή. Δεν είναι διόλου δύσκολο να είναι κανείς ευσεβής και ζηλωτής, όσο όλα έρχονται ευνοϊκά. Όμως μεγάλη πρόοδο στην αρετή θα κάμουμε μόνον αν αντιμετωπίζουμε καρτερικά τις δυσκολίες. Μερικοί υπερνικούν μεγάλους πειρασμούς κι ωστόσο καταβάλλονται από μικρούς της καθημερινής ζωής. Αυτό γίνεται για να ταπεινώνονται βλέποντας πόσο ανίσχυροι είναι μπροστά σε ασήμαντα πράγματα και έτσι να μη υπερτιμούν τις δυνάμεις τους μπροστά στα μεγάλα.

. Μερικοί δοκιμάζουν οδυνηρούς πειρασμούς στην αρχή της πνευματικής ζωής των. Άλλοι στο τέλος. Κι άλλοι σ’ όλη τους τη ζωή. Άλλοι δοκιμάζονται πολύ λίγο, σύμφωνα με τη σοφή και δίκαιη απόφαση του Θεού που ξέρει την κατάσταση και σταθμίζει την αξιομισθία κάθε ανθρώπου και που διαθέτει τα πάντα για τη σωτηρία των εκλεκτών του