Λόγια γεμάτα μεγαλείο και αταραξία μπροστά στο θάνατο και την αδικία.

     Τα τελευταία λόγια του Σωκράτη προς τους δικαστές, που τον καταδίκασαν σε θάνατο ήσαν:

      «αλλά γαρ ήδη ώρα απιέναι εμοί μεν αποθανούμενου, υμίν δε βιωσομένοις. Οπότεροι δε ημών έρχονται επί άμεινον πράγμα, άδηλον παντί πλην ή τω Θεώ».

      Δηλαδή: έφτασε, κύριοι δικαστές, ήδη η ώρα να φύγουμε. Εγώ μεν για να πεθάνω, εσείς δε για να ζήσετε. Τώρα, ποιος από εμάς πηγαίνει στο καλύτερο κανείς δεν το ξέρει παρά μονάχα ο Θεός.

      Λόγια γεμάτα μεγαλείο και αταραξία μπροστά στο θάνατο και την αδικία.