Ένας νέος εξομολογείται:

Ένας νέος εξομολογείται:

«Κύριε, άφησα τη μετριότητα να διαποτίσει τη ζωή μου. Μια αδικαιολόγητη ολιγάρκεια μου κλείνει το δρόμο προς τις κορφές.

Συμβιβάζομαι με τη «βάση» στη βαθμολογία, βολεύομαι σε μια μέτρια πνευματική ζωή. Γιατί να το κρύψω; Με ελκύει η γλυκιά ζωή όχι η αγωνιστική ζωή. Μου αρκούν τα φτερά της όρνιθας και δεν λαχταρώ τις δυνατές φτερούγες του αετού.

Τι κρίμα, να είμαι πλασμένος για ουρανοδρόμος αετός κι εγώ να μένω φτωχό οικόσιτο! Τι κρίμα.