Κάθε καινούργια μέρα είναι ένα χαμόγελο του Θεού. Από τον άνθρωπο εξαρτάται να το μεταβάλει, κατά την διάρκεια της ημέρας σε γέλιο ή σε κλάμα.
Ότι αποκάλυψε ο Χριστός ας μην το κρύβουμε εμείς, ας μη το διορθώνουμε ας μη το παραμορφώνουμε.
Αββάς Παμβώ
Κανείς δεν είναι τόσο πλούσιος, που να μην έχει ανάγκη ένα χαμόγελο. Και κανείς δεν είναι τόσο φτωχός, που να μην μπορεί να το δώσει.
Αν κάποιος που έφτασε ψηλά θυμάται την ταπεινή καταγωγή του, την ξεχνούν οι γύρω του. Αν την ξεχάσει τότε την θυμούνται όλοι. Και την σχολιάζουν.
Κατά την Παραβολή της Μελλούσης Κρίσεως οι άνθρωποι θα καταδικαστούν όχι για τι κακό που έκαναν αλλά για το καλό που παρέλειψαν.
Ένας Ολλανδός μεγαλοκτηματίας, στην Νότια Αφρική, είδε κάποτε ένα φτωχό ιθαγενή γεωργό να διαβάζει το Ευαγγέλιο και του είπε εμπαικτικά:
- Αυτό το βιβλίο δεν είναι για τα μούτρα σου!
- Πώς δεν είναι; Απάντησε εκείνος... Για μένα είναι, αφού έχει το όνομά μου!
- Το όνομά σου έχει; Τι είναι αυτά που λές...
- Ναι. Άκου τι γράφει εδώ: "Ο Ιησούς Χριστός ήλθε στον κόσμο για να σώσει τους αμαστωλούς" (Α' Τιμ. α' 15). Άκουσες; "Αμαρτωλούς"! Ένας απ' αυτούς είμαι κι εγώ.
Μια μάνα, μπορεί να φροντίσει δέκα παιδιά. Συμβαίνει όμως πολλές φορές δέκα παιδιά να μη μπορούν να φροντίσουν μία μάνα.
Ο Άσωτος της Παραβολής όταν έφτασε σε απόγνωσε βρήκε διέξοδο. Γιατί γνώριζε και το σπίτι και τον Πατέρα.
Η αξία του ανθρώπου δεν βρίσκεται στις γνώσεις που έχει, αλλά στην προσπάθεια που έκανε για να τις αποκτήσει.
Οι σημαντικοί σταθμοί του ανθρώπινου βίου, έλεγε ο παππούς, είναι τρεις:
Γέννηση - Γάμος - Θάνατος.
Για τον πρώτο και τον τρίτο δεν ξέρουμε τίποτα. Ούτε μπορούμε να κάνουμε κάτι. Για τον μεσαίο όμως σταθμό, το γάμο, παίρνουμε μέρος με δύο παράγοντες: τη λογική και την καρδιά. Και γίνεται ευτυχής ο γάμος όταν οι δύο αυτοί παράγοντες συμπράξουν.
Μην καταπιέζετε τα παιδιά σας. Σκεφτείτε ότι έχουν δίκιο. Μεγαλώνουν σε ένα κόσμο απάνθρωπο. Εσείς μεγαλώσατε σ' έναν κόσμο όπου τα είχατε όλα. Είχατε και πείνα και ανέχεια και δυστυχία και φτώχεια, επομένως μπορούσατε να ελπίζετε. Σήμερα τα παιδιά σας δεν έχουν τίποτα. Σε τι να ελπίζουν όταν έχουν προ πολλού και του πουλιού το γάλα: χάρμπουγκερ και χρήματα και έγχρωμη τηλεόραση και μηχανάκια και ωραία ρούχα; Είναι τα φτωχά μπουκωμένα. Βοηθήστε τα!
Οι ικανότητές σου μπορόυν να σε εκτινάξουν στην κορυφή, αλλά μόνο ο χαρακτήρας σου μπορεί να σε κρατήσει εκεί.
Τζον Γούντεν
Σκόρπα γύρω σου την ελπίδα. Πώς περιμένεις καρπούς χωρίς να ρίξεις σπόρους; Όλα είναι σπόρος, όταν η ψυχή μας είναι εύφορη γη.
Είναι αδύνατον να ισορροπήσεις σε δύο βάρκες χωρίς να πέσεις τελικά στη θάλασσα. Όποιος θέλει να είναι φίλος ολωνών γίνεται φίλος κανενός.
Απ' όλες τις βασανισμένες γυναίκες του Ευαγγελίου εκείνη που στέκει πιο κοντά μας είναι η Χαναναία. Η τυραγνισμένη μητέρα, που ήρθε από τόπους μακρινούς να παρακαλέσει για το άρρωστο παιδί της. Τη γυναίκα που ταπεινώθηκε, κουλουριάστηκε σα σκυλάκι στα πόδια του Ιησού ικετεύοντας "Κύριε σώσον με. Η θυγατήρ μου κακώς δαιμονίζεται". Αυτής της γυναίκας η μορφή μένει βαθιά χαραγμένη μέσα μας γιατί μας ξαναζωντανεύει, μιαν άλλη εικόνα. Της μητέρας μας, που όταν εμείς αιχμάλωτοι στα νύχια κάποιου δαίμονα παραστρατούσαμε και παραπατούσαμε εκείνη "έκραζεν οπίσω του Ιησού". Παρακαλούσε, προσευχόταν, ικέτευε για τη σωτηρία μας. Ίδια Χαναναία η καυμένη η μητέρα μας.
Κωνσταντίνος Κούρκουλας
Πνευματικοί Αντίλαλοι
Ένας νέος εξομολογείται:
" Κύριε, άφησα την μετριότητα να διαποτίσει την ζωή μου. Μια αδικαιολόγητη ολιγάρκεια μου κλείνει τον δρόμο προς τις κορφές. Συμβιβάζομαι με την "βάση" στην βαθμολογία, βολεύομαι σε μια μέτρια πνευματική ζωή. Γιατί να το κρύψω; Με ελκύει η γλυκιά ζωή όχι η αγωνιστική ζωή. Μου αρκούν τα φτερά της όρνιθας και δεν λαχταρώ τις δυνατές φτερούγες τυ αετού. Τι κρίμα, να είμαι πλασμένος για ουρανοδρόμος αετός κι εγώ να μένω φτωχό οικόσιτο! Τι κρίμα."
Κάποτε θυμάμαι πως ο δάσκαλός μου, που ήταν φανατικός ειδωλολάτρης, εκδήλωσε τον θαυμασμό του για την μητέρα μου. Ρωτώντας, ποιος ήμουν εγώ και ποιανού, έμαθε την ηλικία της και πόσο καιρό ήταν χήρα. Όταν, λοιπόν, του είπα ότι είναι σαράντα χρονών και έχει είκοσι χρόνια από τότε που έχασε τον πατέρα μου, έμεινε κατάπληκτος και με δυνατή φωνή, είπε:
-"Βαβαί! Οίαι γυναίκες παρά χριστιανοίς εισίν"! (Πωπώ τι γυναίκες έχουν αυτοί οι χριστιανοί).
Ιωάννης Χρυσόστομος
Όταν δεις έναν άξιο άνθρωπο κοίταξε να του μοιάσεις . Όταν δεις έναν ανάξιο άνθρωπο κοίταξε μέσα σου, μήπως του μοιάζεις.
Κομφούκιος
Showing page 4 from 52 pages |