"Δέν θά φθάση ο στρατός στήν Πόλι· στή μέση τού δρόμου θάρθη τό μαντάτο, ότι έφθασε τό ποθούμενο

                                                                                                                                    Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός

Τό ποθούμενο θά γίνη στήν τρίτη γενεά. Θά τό ιδούν τά εγγόνια σας. "

(Ελέχθη εν Χειμάρρα - Η σπουδαιοτάτη αύτη προφητεία τού Αγίου, η οποία έτρεφε τήν γλυκυτέραν ελπίδα τού υποδούλου Γένους, έλαβε καταπληκτικήν επαλήθευσιν. Διότι οι χρόνοι τής απελευθερώσεως τού Έθνους είναι πράγματι η τρίτη γενεά από τών χρόνων πού προεφήτευσεν αυτήν ό 'Aγιος, καθόσον, ώς γνωστόν, εκάστη γενεά υπολογίζεται εις 25 έτη) 

Ο αληθινά λογικός άνθρωπος μια μόνο φροντίδα έχει, να υπακούει και να είναι αρεστός στο Θεό, τον Κύριο των όλων, και σε τούτο και μόνο να ασκεί την ψυχή του, πώς να γίνει αρεστός στο Θεό, ευχαριστώντας Τον για τη μεγάλη και εξαιρετική πρόνοιά Του και την κυβέρνηση όλου του κόσμου, όποια κι αν είναι η θέση του στη ζωή. Γιατί είναι παράλογο, να ευχαριστούμε τους γιατρούς όταν μας δίνουν τα πικρά και αηδιαστικά φάρμακα για χάρη της υγείας του σώματός μας, να είμαστε όμως αχάριστοι στο Θεό για όσα φαίνονται σ’ εμάς δυσάρεστα και να μην αναγνωρίζομε ότι τα πάντα γίνονται όπως πρέπει και προς το συμφέρον μας σύμφωνα με την πρόνοιά Του. Γιατί η αναγνώριση αυτή και η πίστη στο Θεό είναι η σωτηρία και η τελειότητα της ψυχής

. Οι άνθρωποι λέγονται λογικοί καταχρηστικά. Δεν είναι λογικοί εκείνοι που έμαθαν τους λόγους και τα βιβλία των αρχαίων σοφών, αλλά όσοι έχουν λογική ψυχή και μπορούν να διακρίνουν ποιο είναι το καλό και ποιο είναι το κακό· και έτσι αποφεύγουν τα κακά και ψυχοβλαβή, μελετούν όμως σοβαρά τα καλά και ψυχωφελή και τα πράττουν με μεγάλη ευχαριστία προς το Θεό. Μόνο αυτοί πρέπει αληθινά να λέγονται λογικοί άνθρωποι.

Και αν εσύ είσαι αδύνατος και κακοµαθηµένος, ενώ οι εχθροί σου είναι δυνατοί και πολλοί, πολύ περισσότερες είναι οι βοήθειες εκείνου που σε έπλασε και σε λύτρωσε και ασύγκριτα δυνατώτερος είναι ο Θεός στον πόλεµον αυτόν, όπως γράφτηκε· «Ο Κύριός σου είναι κραταιός και δυνατός στον πόλεµο» (Ψαλµ. 23,8).

Δεν μπαίνει ο Θεός στα ανθρώπινα καλούπια. Δεν κάνει όπως περιμένουν οι άνθρωποι. Δεν λειτουργεί με τα δικά μας κριτήρια. Δεν είναι ένας Θεός που αρκείται σ’ αυτούς που Τον ακολουθούν. Τολμά και βγαίνει από τα όρια του περιούσιου λαού. Τολμά και βγαίνει από τα συνηθισμένα, προκειμένου να κηρύξει μετάνοια και να δώσει ελπίδα και νόημα σε όλο τον κόσμο.  Παράλληλα, δεν κάνει ό,τι ευχαριστεί τους δικούς Του. Δεν απολύει κανέναν που Τον αναζητά μόνο και μόνο γιατί δεν είναι όπως θέλουν όσοι νομίζουν ότι Τον γνωρίζουν και προσαρμόζουν το Ευαγγέλιο Του στον δικό τους τρόπο σκέψης. Αλλά και δεν βιάζεται πάντα να κάνει αυτό που οι άνθρωποι επιθυμούν. Να ικανοποιήσει τα αιτήματά τους, αλλά τους αφήνει να ανοίξουν αληθινά την καρδιά τους. Να επιμείνουν και να φανερώσουν πόσο πιστεύουν. Έχει τη δύναμη να εκπληρώσει τα πάντα. Αλλά θέλει και την συνέργεια του ανθρώπου. Ζητά την πίστη. Την δοκιμάζει. Ζητά την εξυπνάδα και το χάρισμα του ανθρώπου. Ζητά την μετάνοια και την ταπείνωσή του. Όχι γιατί ο Ίδιος ως Θεός έχει ανάγκη αυτά. Αλλά γιατί έτσι ο άνθρωπος μαθαίνει να εμπιστεύεται αληθινά, να μετανοεί για τον τρόπο της ζωής του και να συνειδητοποιεί την επίδραση του κακού και πώς μπορεί μέσα από την πίστη να την αποτινάξει.

Στην αρχή της νέας χρονιάς

“ευλόγησον τον στέφανον του ενιαυτού της χρηστότητός Σου!

Όσοι ξεχνούν τα σφάλματα του παρελθόντος είναι υποχρεωμένοι να τα ξαναζήσουν

Μέ τήν ἐνανθρώπησί Του ὁ Υἱός καί Λόγος τοῦ Θεοῦ ἔδωσε σέ μᾶς τήν δυνατότητα νά ζήσουμε. ῾Εορτάζουμε ἐπειδή μποροῦμε νά ξαναγεννηθοῦμε. ῾Εορτάζουμε ἐπειδή μποροῦμε νά ὑπερβοῦμε τά ὑπαρξιακά ὅρια τῆς φθαρτῆς καί πρόσκαιρης ζωῆς μας, δηλαδή τήν ἁμαρτία καί τόν θάνατο. ῾Εορτάζουμε, ἐπειδή ἀπό τήν κατάστασι τῶν δούλων ἀνήλθαμε στήν κατάστασι τῶν υἱῶν καί κληρονόμων τοῦ Θεοῦ Ἰδέ Ἰωάν. ιε´ 15, Ρωμ. η´ 15, Γαλ. δ´ 5. . Δικαιοῦνται ἑπομένως καί λογικῶς νά ἑορτάζουν γιά ὅλα αὐτά, ὅσοι οἰκειοποιοῦνται αὐτά τά ἀγαθά καί ἀπολαμβάνουν τήν ὑπερφυῆ εὐεργεσία καί χρηστότητα τοῦ Θεοῦ ὡς προσωπική τους εὐεργεσία, ὅπως διδάσκει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος· «Ἐπεφάνη γάρ ἡ χάρις τοῦ Θεοῦ ἡ σωτήριος πᾶσιν ἀνθρώποις, παιδεύουσα ἡμᾶς, ἵνα ἀρνησάμενοι τήν ἀσέβειαν καί τάς κοσμικάς ἐπιθυμίας σωφρόνως καί δικαίως καί εὐσεβῶς ζήσωμεν ἐν τῷ νῦν αἰῶνι» Τίτ. β´ 11-12.

 «Μεθ᾿ ἡμῶν ὁ Θεός»

Γιορτάζουμε τὰ Χριστούγεννα, ἐπειδὴ ὁ Θεὸς εἶναι μαζί μας.

Εἶναι μαζί μας στὴν κοινωνία τῆς μοναξιᾶς καὶ τῆς ἀποξενώσεως ποὺ ζοῦμε, γιὰ νὰ μὴν αἰσθανόμαστε μόνοι καὶ ἐγκαταλελειμένοι, ὅπως ὑποσχέθηκε ὁ Θεὸς στὸν λαό Του μὲ τὸν προφήτη ᾿Ησαΐα καὶ ἐπεσφράγισε μὲ τὴν σάρκωση τοῦ Υἱοῦ Του τὸ ἅγιο καὶ τέλειο θέλημά Του.

«Δὲν θὰ σὲ ἀφήσω μόνον, οὔτε θὰ σ᾿ ἐγκαταλείψω».

῾Ο ῎Ιδιος ὁ Κύριός μας διαβεβαίωσε τοὺς μαθητές Του πρὶν ἀναληφθεῖ στοὺς οὐρανούς «δὲν θὰ σᾶς ἀφήσω ὀρφανούς».

῏Ηλθε καί ἔρχεται συνεχῶς ὁ Θεός εἰς τόν κόσμο, γιά νά μᾶς σώση ἀπό τίς ἁμαρτίες μας. Νά ἄρη τό βαρύ φορτίο τῶν ἁμαρτιῶν μας. Νά θεραπεύση τίς πληγές τῶν παθῶν μας. Νά μᾶς ἀνυψώση ἐκ τῆς δουλείας τῆς ἁμαρτίας καί τοῦ διαβόλου εἰς τήν ἐλευθερία τῶν τέκνων τοῦ Θεοῦ.

῏Ηλθε καί ἔρχεται συνεχῶς ὁ Θεός εἰς τόν κόσμο, γιά νά μᾶς σώση ἀπό τίς ἁμαρτίες μας. Νά ἄρη τό βαρύ φορτίο τῶν ἁμαρτιῶν μας. Νά θεραπεύση τίς πληγές τῶν παθῶν μας. Νά μᾶς ἀνυψώση ἐκ τῆς δουλείας τῆς ἁμαρτίας καί τοῦ διαβόλου εἰς τήν ἐλευθερία τῶν τέκνων τοῦ Θεοῦ.

Ἐφανερώθη ἐν σαρκί γιά νά μᾶς ὁδηγήση στήν θεογνωσία

῾Η σάρκωσι τοῦ Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ εἶναι ἡ ἀποκάλυψι τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ λίγο πρίν ἀπό τήν ἔνδοξη φανέρωσί Του σ’ ὅλα τά ὄντα καί δημιουργήματά Του. Μέ τό μυστήριο τῆς κατά σάρκα οἰκονομίας τοῦ Υἱοῦ καί Λόγου ὁ Θεός ἔγινε γνωστός καί μεθεκτός ἀπό τά δημιουργήματά Του.

«Ἐφανερώθη ἐν σαρκί» Α´ Τιμ. γ´ 16 γιά νά καταστήση δυνατή τήν ἕνωσί μας μαζί Του καί τήν μετοχή μας στήν ζωή Του. Κατά τόν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστό αὐτή εἶναι ἡ ἔννοια τῆς θεογνωσίας, τῆς γνώσεως τοῦ Θεοῦ. «Αὕτη δέ ἐστιν ἡ αἰώνιος ζωή, ἵνα γινώσκουσί σε τόν μόνον ἀληθινόν Θεόν καί ὅν ἀπέστειλας Ἰησοῦν Χριστόν» Ἰωάν. ιζ´ 3.

῾Ο Θεὸς εὑρίσκεται ἀνάμεσά μας καὶ μαζί μας. ῾Ενωμένοι μὲ τὸν Θεὸ εἴμαστε ἰσχυροὶ στοὺς πειρασμοὺς καὶ στὶς δοκιμασίες.

«Εἰ ὁ Θεὸς ὑπὲρ ἡμῶν τὶς καθ᾽ ἡμῶν»

Όσοι ξεχνούν τα σφάλματα του παρελθόντος είναι υποχρεωμένοι να τα ξαναζήσουν

Έχουμε δύο μεγάλα καθήκοντα: να αγαπάμε το Θεό και τον πλησίον μας. Αλλά για να  αγαπάς το Θεό θα έπρεπε να τον έβλεπες συχνότερα και για να αγαπάς τον πλησίον σου, θα έπρεπε να τον βλέπεις εγγύτερα. Το πρώτο γίνεται με την προσευχή, το δεύτερο με την καλοσύνη.

Όσοι ξεχνούν τα σφάλματα του παρελθόντος είναι υποχρεωμένοι να τα ξαναζήσουν

Πρόσεχε τις σκέψεις σου: Ακούγονται στον ουρανό. Άκουγε τους λόγους σου: Χτυπούνε σε καρδιές εδώ στη γη

Να τραγουδάς χαρούμενα με πονεμένη την καρδιά και να γελάς στη λύπη, είναι των δυνατών δουλειά.

Καλύτερα να κοιμηθείς νηστικός παρά να σηκωθείς χρεωμένος.

Κοίταξε: Πίσω σου με ευχαριστία. Γύρω σου με πίστη. Εμπρός σου με ελπίδα.

Το καθήκον μας βοηθάει να κάνουμε πράγματα σωστά, η αγάπη μας εμπνέει να τα κάνουμε ωραία.

Η ευτυχία είναι μια σκάλα, που δεν μπορείς να την υψώσεις με τα χέρια στις τσέπες σου.