Αλλ’ όσο ενοχλητικοί και κουραστικοί αν είναι οι πειρασμοί, συχνά είναι ωφέλιμοι, επειδή μ’ αυτούς ο άνθρωπος ταπεινώνεται, καθαρίζεται και διδάσκεται. Όλοι οι Άγιοι πέρασαν από πολλές θλίψεις και πειρασμούς και βγήκαν κερδισμένοι. Εκείνους όμως που δεν μπόρεσαν ν’ αντισταθούν, τους αποδοκίμασε ο Θεός κι έτσι έχασαν το δρόμο της σωτηρίας. Δεν υπάρχει μοναστικό τάγμα τόσο άγιο και τόπος τόσο απομονωμένος όπου να μη βρίσκει κανείς πειρασμούς και δυσκολίες.

. Είναι αδύνατο για τον άνθρωπο όσο ζει ν΄απαλλαγεί τελείως από τους πειρασμούς, επειδή γεννήθηκε φέρνοντας μέσα του το σπέρμα της ροπής προς το κακό. Όταν η μια διαδικασία περνά, άλλη έρχεται. Ακατάπαυστα θα υποφέρουμε από κάτι, επειδή έχομε χάσει το αγαθό της αρχικής ευδαιμονίας. Πολλοί αγωνίζονται ν’ αποφύγουν ένα πειρασμό και όμως πέφτουν σε άλλο πολύ χειρότερο. Δεν αρκεί ν’ αποφεύγει κανείς τους πειρασμούς για να νικήσει. Η καρτερία και η αληθινή ταπείνωση μας κάνουν ισχυρότερους απ’ όλους τους εχθρούς μας

Είναι δύσκολο ν’ απαρνηθεί κανείς τις συνήθειές του και ακόμη πιο δύσκολο ν’ αντιδράσει στη θέλησή του. Αν όμως δεν μπορείς ν’ αντιδράσεις σε πράγματα μικρά, πώς θ’ αντιδράσεις σε μεγαλύτερα; Εναντιώσου αμέσως από την αρχή στις κακές σου κλίσεις και κόψε χωρίς αναβολή τις κακές σου συνήθειες, μη τυχόν και μέρα με την ημέρα σου δημιουργήσουν μεγαλύτερες δυσκολίες. Ω! αν ήξερες πόση γαλήνη θα ήταν δυνατό να χαρείς συ ο ίδιος και πόση ευχαρίστηση θα έκανες στους άλλους αν ζούσες όπως πρέπει να ζεις,  θα έδειχνες μεγαλύτερο ενδιαφέρον για την πνευματική σου πρόοδο.

      Δώσε τη φιλοξενία σου και στον εχθρό σου ακόμη, όπως το δέντρο, δεν αρνείται τη σκιά του ούτε στον ξυλοκόπο.

Σε λίκνο που δεν ψελλίζονται προσευχές, νανουρίζονται τρομοκράτες.

O πόνος είναι για τις ψυχές ό,τι τα κάρβουνα για το λιβάνι: Τις κάνει να ευωδιάζουν.

Το να αποχτάς είναι χαρά. Το να χαρίζεις είναι ευτυχία.

*«Η επιείκεια και η πραότητα είναι ο δυνατός θώρακας της ψυχής»

Τα πουλιά κυνηγούν τους ώριμους καρπούς οι συκοφάντες τους μεστούς σε αρετή και αξία ανθρώπους.

Όσο περισσότερο σκέφτεται ο νους τόσο λιγότερο μιλά η γλώσσα. Και όσο βαθύτερα εξετάζει η σκέψη τόσο δυσκολότερα εκφέρουμε γνώμη.

*Κανείς δεν μπορεί να αναγκάσει τους άλλους να τον αγαπήσουν. Αυτό που μπορεί να κάνει είναι να γίνει άξιος να αγαπηθεί

Όταν μιλάμε σπέρνουμε κι όταν ακούμε θερίζουμε.         Σεραφείμ Παπακώστας

*Με το να παίρνεις γίνεσαι.

Με το να δίνεις είσαι.

                             Από τη Συλλογή Στάχυα

                        του Κωνσταντίνου Κούρκουλα

*Δώσε:

Στον πεινασμένο από το πιάτο σου.

Στον πονεμένο από την καρδιά σου.

Στον απελπισμένο από την Πίστη σου

Όταν προσεύχεσαι μην δίνεις οδηγίες στο Θεό. Παρουσιάσου για να αναλάβεις υπηρεσία

Τίποτε δεν είναι έξω από τα θέματα της Προσευχής, εκτός από εκείνα, που είναι έξω από το θέλημα του Θεού.

Είναι δύσκολο για τα παιδιά να μάθουν καλούς τρόπους αν δεν τους βλέπουν στους μεγάλους

Η δόξα είναι μια γέφυρα. Πέρασέ την αλλά μην χτίσεις εκεί το σπίτι σου.

<<Θα πω για κάποιον ότι με αγαπάει, όχι μόνο όταν με επαινεί, αλλά και όταν με ελέγχει, για να με διορθώσει.>> 

<<Να τιμούμε τη μητέρα μας. Ο καθένας έχει την δική του μητέρα. Όλοι όμως έχουμε κοινή μητέρα την Πατρίδα και αυτήν πρέπει να τιμούμε ιδιαίτερα.>>

Έχουμε λοιπόν ανάγκη όχι μόνο από αγίους, αλλά και για να θέσουμε την αγιότητα ως στόχο της ζωής μας. Όχι για να υπεραιρόμεθα, αλλά για να υπενθυμίζουμε στον εαυτό μας ότι ο Χριστός μας καλεί να γίνουμε μαθητές Του. Μας θέλει αξίους Του. Βεβαίως κάτι τέτοιο με τα δικά μας μέτρα είναι ανέφικτο. Το Άγιο Πνεύμα όμως αναπληρώνει τα ελλείποντα και θεραπεύει τα ασθενή. Ας δούμε λοιπόν τόσο τον τρόπο που ζούμε εν χρόνω όσο και τους στόχους της ζωής μας μέσα από αυτή την προοπτική. Είναι δρόμος ευλογίας και όντως ζωής.

Άγιος δεν είναι ο τέλειος, ο αναμάρτητος, ούτε κατ’ ανάγκην ο περιθωριοποιημένος από τους ανθρώπους. Άγιος γίνεται αυτός που αγωνίζεται. Αυτός που αντλεί δύναμη και παραδείγματα από όσους προηγήθηκαν στην οδό αυτή. Αυτός που ζει την χαρά της παρουσίας του Αγίου Πνεύματος στη ζωή του και γίνεται καρπός του Ευαγγελίου.