«Εάν ο λογισμός δεν παινεύεται πλέον για φυσικά προτερήματα, αυτό είναι σημάδι ότι αρχίζει να έρχεται η υγεία». «Άλλο πράγμα είναι το να ταπεινοφρονεί κανείς, άλλο το να αγωνίζεται να ταπεινοφρονεί και άλλο το να επαινεί τον ταπεινόφρονα. Το πρώτο είναι των τελείων, το δεύτερο των αληθινών υποτακτικών και το τρίτο όλων των πιστών». Άγ. ΙωάννηςοΣιναΐτης.
«Στον Θεό αρέσει περισσότερο η ταπείνωση για το κακό που κάναμε παρά η υπερηφάνεια για το καλό που κατορθώσαμε». Άγ. ΙωάννηςοΧρυσόστομος.
«Πουθενά δεν βρίσκεται η αγάπη χωρίς ταπείνωση, ούτε ταπείνωση χωρίς αγάπη. Ο κλέφτης αποφεύγει τον ήλιο και ο υπερήφανος καταφρονεί την ταπείνωση», Άγ. ΝικόδημοςοΑγιορείτης.
«Ελεημοσύνη δεν είναι μόνο να δίνης από το σακουλάκι σου. Ελεημοσύνη είναι να δέχεσαι τον άνθρωπο να καθίσει δίπλα σου χωρίς να τον απομακρύνεις με τον λογισμό σου». Άγ. ΑρσένιοςΠαπατσιόκ.
«Ο φόβος του Θεού είναι ρίζα κάθε καλού έργου. Ούτε ένα λεπτό να μην απομακρύνεται από την καρδιά σας. Σαν το κερί να ανάβει και να φωτίζει όλους τους λογισμούς, όλες τις εσωτερικές κινήσεις της καρδιάς σας. Αυτός θα σας διδάξει να βαδίζετε σωστά, να εργάζεστε για το κάθε τι σαν έργο του Θεού». Άγ. ΘεοφάνηςοΈγκλειστος.
«Λένε μερικοί ότι αν δεν νιώθουμε διάθεση για προσευχή, καλύτερα να μην προσευχηθούμε. Είναι μια σοφιστεία της σαρκός. Η σάρκα δεν θέλει την προσευχή. Αλλά “η βασιλεία των ουρανών βιάζεται” (Ματθ. ια’ 12). Δεν μπορούμε να εργασθούμε για τη σωτηρία χωρίς να εκβιάσουμε τον εαυτό μας!». Άγ. ΙωάννηςΚροστάνδης.
«Όταν σηκώνεσαι από τον ύπνο η πρώτη σου σκέψη πρέπει να στραφεί στον Θεό, ο πρώτος σου λόγος πρέπει να ’ναι προσευχή στον Θεό - τον Πατέρα και Δημιουργό σου». ΣτάρετςΑντώνιοςτηςΌπτινα.
«Εάν δεν φυλάξη ο Θεός τον άνθρωπον, τα έργα του είναι άνεμος και φεύγουν κούφια». Άγ. ΕφραίμΑριζονίτης.
«Οι γονείς πρέπει να δώσουν στα παιδιά τους να καταλάβουν ότι δεν γίνεται να ζήσουν μακριά από τον Χριστό. Ο Χριστός είναι ο μόνος δρόμος, δεν υπάρχει άλλος. Άμα μεταδώσουν αυτό στα παιδιά τους, δεν χρειάζεται τίποτε άλλο. Αυτή είναι όλη η διαπαιδαγώγηση». Άγ. Παΐσιος.
Τό σημεῖο ἐκκίνησής μας εἶναι πάντοτε ἐσφαλμένο.
Ἀντί νά ξεκινοῦμε μέ τόν ἑαυτό μας, ἐμεῖς θέλουμε πάντοτε νά ἀλλάξουμε πρῶτα τοὺς ἄλλους καί τελευταίους ἐμᾶς.
«Μη λυπήσαι διά τίποτε άλλο, παρά όταν δεν κάνης εις καμίαν υπόθεσιν υπομονήν. Και τούτο διότι ανυπομονώντας ζημιώνεσαι μισθόν αιώνιον και παρρησίαν ου την τυχούσαν! Προσεύχου όπως σου προσθέση ο Κύριος πλούτον υπομονής και μακροθυμίας και διά του τοιούτου πλούτου και άλλους θα πλουτίσης». Άγ. ΕφραίμΑριζονίτης
Γι’ αυτούς που αγχώνονται και αγωνιούν οΆγιοςΠαΐσιος έλεγε: «Η αγωνία στη γωνία...».
Ὁ Κύριος κάλεσε τόν καθένα ἀπό μᾶς στήν ὕπαρξη μέ ἕνα συγκεκριμένο στόχο καί σχέδιο.
Καί τό παραμικρό χορταράκι αὐτοῦ τοῦ πλανήτη ἔχει ἕνα εἶδος ἀποστολῆς ἐδῶ στή γῆ.
Καί πόσο ἀληθεύει αὐτό γιά τά ἀνθρώπινα ὄντα! Ὡστόσο, ἐμεῖς διαταράσσουμε ἐνίοτε καί ἐμποδίζουμε τό σχέδιο τοῦ Θεοῦ.
Ἔχουμε τήν ἐλευθερία εἴτε νά ἀποδεχτοῦμε τό θέλημά Του εἴτε νά τό ἀπορρίψουμε· ὁ Θεός πού εἶναι ἀγάπη, δέν θέλει νά ἄρει αὐτή τήν ἐλευθερία ἀπό μᾶς.
«Το μυστικό (στην ταπείνωση) είναι η αποδοχή των διαφόρων γεγονότων που επιτρέπει ο Θεός». Άγ. Παΐσιος
Εκείνος που πέφτει στην αμαρτία είναι άνθρωπος. Εκείνος που λυπάται για την αμαρτία είναι άγιος. Εκείνος που ευχαριστιέται και μένει στην αμαρτία είναι δαίμονας. Κι Εκείνος που συγχωρεί την αμαρτία είναι ο Θεός.
Πάρα πολύ μεγάλη πραγματικά απόδειξη της Αναστάσεως είναι το ότι ο Χριστός, που θυσιάστηκε στο Σταυρό, μετά το θάνατό του επέδειξε τόσο μεγάλη δύναμη, ώστε έπεισε ανθρώπους, που ζούσαν σε διάφορες περιοχές, να περιφρονήσουν, χάριν της πίστεως προς αυτόν και της ομολογίας αυτής της πίστεώς τους, και την πατρίδα τους και την οικογένειά τους και τους φίλους τους και τους συγγενείς τους και αυτή τη ζωή τους και να προτιμήσουν αντί των ευχαρίστων και τερπνών του κόσμου, που τους υπόσχονταν οι εχθροί της Πίστεως, και μαστιγώσεις και κινδύνους και μαρτυρικό θάνατο. Αυτά δεν είναι κατορθώματα κάποιου νεκρού, που έμεινε κλεισμένος στον τάφο του, αλλά κάποιου που ανεστήθη και ζεί. (PG 50,593)
Τι μεγαλύτερη απόδειξη της Αναστάσεως του Χριστού ζητάς, όταν βλέπεις να έχει γίνει τόσο μεγάλη μεταβολή των πραγμάτων έπειτα από εκείνο το γεγονός; Γυναίκες, που εκ φύσεως είναι δειλές, παρουσιάζονται ατρόμητες εμπρός στον θάνατο, ενώ ο θάνατος πριν από την Ανάσταση ήταν φοβερός και φρικτός και στους αγίους άνδρες. (PG 50, 629)
Πολλοί ερωτούν, γιατί άραγε, όταν ανεστήθη ο Χριστός δεν εμφανίσθηκε στους Ιουδαίους; Η ερώτηση αυτή όμως είναι περιττή και μάταιη. Διότι εάν επρόκειτο να τους ελκύσει προς την πίστη με την εμφάνισή του μετά την ανάστασή του σ’ αυτούς, δεν θα απέφευγε να το κάνει. Ότι όμως δεν επρόκειτο να τους ελκύσει προς την πίστη, αν εμφανιζόταν σ’ αυτούς μετά την ανάστασή του, φαίνεται με την περίπτωση του Λαζάρου. Διότι αυτόν που ήταν νεκρός τέσσερις μέρες και μύριζε και είχε αρχίσει να αποσυντίθενται τον ανέστησε και του έδωσε δύναμη να βγεί από τον τάφο του, όπως ήταν δεμένος με νεκρικούς επιδέσμους εμπρός στα μάτια όλων, και παρά ταύτα όχι μόνο δεν τους είλκυσε προς την πίστη, αλλά και τους ερέθισε περισσότερο. Διότι αποφάσισαν να σκοτώσουν και τον Λάζαρο. Εάν λοιπόν ανέστησε κάποιον άλλον και δεν επίστευσαν, άραγε ανασταίνοντας τον εαυτό Του και δείχνοντάς τον σ’ αυτούς, δεν θα κυριεύονταν και πάλι από μανία εναντίον του; (PG 51, 106)
«Για ό,τι καυχιόμαστε θα παραχωρήσει ο Θεός να το χάσουμε, για ταπείνωση». Άγ. Ισαάκ ο Σύρος.
«Εάν ο λογισμός δεν παινεύεται πλέον για φυσικά προτερήματα, αυτό είναι σημάδι ότι αρχίζει να έρχεται η υγεία». «Άλλο πράγμα είναι το να ταπεινοφρονεί κανείς, άλλο το να αγωνίζεται να ταπεινοφρονεί και άλλο το να επαινεί τον ταπεινόφρονα. Το πρώτο είναι των τελείων, το δεύτερο των αληθινών υποτακτικών και το τρίτο όλων των πιστών». Άγ. Ιωάννης ο Σιναΐτης.
«Πουθενά δεν βρίσκεται η αγάπη χωρίς ταπείνωση, ούτε ταπείνωση χωρίς αγάπη. Ο κλέφτης αποφεύγει τον ήλιο και ο υπερήφανος καταφρονεί την ταπείνωση», Άγ. Νικόδημος ο Αγιορείτης.
«Στον Θεό αρέσει περισσότερο η ταπείνωση για το κακό που κάναμε παρά η υπερηφάνεια για το καλό που κατορθώσαμε». Άγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος.
«Ελεημοσύνη δεν είναι μόνο να δίνης από το σακουλάκι σου. Ελεημοσύνη είναι να δέχεσαι τον άνθρωπο να καθίσει δίπλα σου χωρίς να τον απομακρύνεις με τον λογισμό σου». Άγ. Αρσένιος Παπατσιόκ.
«Ο φόβος του Θεού είναι ρίζα κάθε καλού έργου. Ούτε ένα λεπτό να μην απομακρύνεται από την καρδιά σας. Σαν το κερί να ανάβει και να φωτίζει όλους τους λογισμούς, όλες τις εσωτερικές κινήσεις της καρδιάς σας. Αυτός θα σας διδάξει να βαδίζετε σωστά, να εργάζεστε για το κάθε τι σαν έργο του Θεού». Άγ. Θεοφάνης ο Έγκλειστος.
«Λένε μερικοί ότι αν δεν νιώθουμε διάθεση για προσευχή, καλύτερα να μην προσευχηθούμε. Είναι μια σοφιστεία της σαρκός. Η σάρκα δεν θέλει την προσευχή. Αλλά “η βασιλεία των ουρανών βιάζεται” (Ματθ. ια’ 12). Δεν μπορούμε να εργασθούμε για τη σωτηρία χωρίς να εκβιάσουμε τον εαυτό μας!». Άγ. Ιωάννης Κροστάνδης.
Showing page 14 from 52 pages |