Καλά ξέρει να ζει, μόνο όποιος ξέρει να προσευχηθεί.
 

Όποιος αναζητά την αλήθεια, θα βρει τον Θεό

Άγιος Ισαάκ ο Σύρος: Όποιος καταφρονεί τον ταπεινό βλασφημεί τον ίδιο το Θεό

Άγιος Ισαάκ ο Σύρος: Κάθε ἀρετή, πού γίνεται μέ ἀνάπαυση, εἶναι κατηγορημένη, διότη ὁ Ἅγιος Μᾶρκος ὁ μοναχός λέγει: «πᾶσα ἀρετή ὀνομάζεται σταυρός, ὅταν ἐκτελεῖται κατά τήν ἐντολήν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος».

Μακάριος ὅποιος ἐγνώρισε τίς ἀδυναμίες του, πού εἶναι τό θεμέλιο κάθε ἀρετῆς!…

Εἶναι δυνατό νά γίνει ταπεινός ὁ ἄνθρωπος; Ναί, μέ τή δύναμη τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων, πού τελειοποιοῦν, ὅπως οἱ μακάριοι Ἀπόστολοι «ἐν γλώσσαις πυρίναις»τήν Πεντηκοστή, καί μέ τήν τελειότητα ὅλων τών ἀρετῶν!…

Ὁ ταπεινός θεωρεῖ τόν ἑαυτό του ἁμαρτωλό καί εὐτελῆ καί εὐκαταφρόνητο. Ψηλαφεῖ τά φίδια σάν τίς ἀκρίδες!… Πλησιάζει τούς ἀνθρώπους, πού τόν προσέχουν, σάν τόν Κύριο!… Ἀλλά καί τῶν δαιμόνων ἡ κακία μαραίνεται μπροστά στούς ταπεινούς!… Αὐτό είναι τό μεγαλεῖο τῆς ταπεινοφροσύνης καί ἡ δύναμή της, πού δέχονται οἱ ἅγιοι!

Τόν ταπεινό κανείς δέν τόν μισεῖ, οὔτε τόν ἐπιπλήττει, οὔτε τόν καταφρονεῖ. Τόν ἀγαπᾶ ὁ Χριστός καί ἀγαπᾶται ἀπ᾿ ὅλους. Ἀγαπᾶ ὅλους καί ὅλοι τόν ἐπιθυμοῦν. Ὁ σοφός καί ὁ δάσκαλος σιωποῦν μπροστά στόν ταπεινό καί τόν προσέχουν ὅλοι. Εἶναι βραχύλογος. Οἱ λόγοι του εἶναι γλυκεῖς «ὑπέρ μέλι καί κηρίον» καί ἀπό ὅλους ὡς θεός θεωρεῖται ἀκόμη καί ἄν εἶναι ἀμαθής καί στή μορφή εὐκαταφρόνητος. Ὅποιος καταφρονεῖ τόν ταπεινό βλασφημεῖ τόν ἴδιο τό Θεό. Τά θηρία ἡμερεύουν μπροστά του, διότι ὀσφραίνονται σ᾿ αὐτόν τήν εὐωδία τοῦ Ἀδάμ!…

Ὅταν ἡ καρδιά μας ἐπιθυμήσει μέ ζῆλο τά πνευματικά, τότε τό σῶμα μας δέν λυπᾶται στίς θλίψεις, διότι προσδοκᾶ κάτι πολύ ἀνώτερο: Τή Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν!…

Ἡ ταπεινοφροσύνη εἶναι ἡ στολή τῆς Θεότητος!… Αὐτή τή στολή ἐνδύεται ὁ Θεός καί μέ τά ταπεινά στοιχεῖα τοῦ Ἄρτου καί τοῦ Οἴνου κατέρχεται καί εἰσέρχεται μέσα μας καί μᾶς ἁγιάζει!…

Τί λέγεις ἄνθρωπε; Στόν Οὐρανό θέλεις ν᾿ ἀνεβεῖς καί νά κληρονομήσεις τή βασιλεία τοῦ Θεοῦ καί τήν ἀνάπαυση τῆς ἐκεῖ μακαριότητος καί τήν ἕνωση μέ τούς Ἀγγέλους καί τή ζωή τήν ἀθάνατη καί ρωτᾶς ἄν ἔχει δυσκολίες ὁ δρόμος!…

Νέκρωση εἶναι οὔτε τά λυπηρά αὐτῆς τῆς ζωῆς νά σέ θλίβουν, οὔτε τά χαροποιά νά σέ χαροποιοῦν!…

Οποιοδήποτε έργο κι αν κάνετε, να σκέπτεστε ότι το κάνετε ενώπιον του ιδίου του Κυρίου, ο οποίος πραγματικά δέχεται την υπηρεσία σας. Να προσεύχεσθε και ο Θεός θα ευλογήσει τη διακονία σας”.

Η ατμόσφαιρα της προσευχής αλλάζει την όλη κατάσταση του ανθρώπου. Διότι είναι επαφή με τον πυρήνα της ύπαρξής μας! Εκεί που είναι η Χάρη του Θεού και η σφραγίδα του Αγίου Πνεύματος, και η εικόνα του Χριστού. Λέμε ότι είμαστε πλασμένοι «κατ’ εἰκόνα καί καθ’ ὁμοίωσιν Θεοῦ».

Αυτή η θεϊκή εικόνα και η γαλήνη είναι στον πυρήνα της ψυχής μας. Στο βάθος του είναι μας. Οταν προσεύχεσαι, τι κάνεις; Φεύγεις από τα γύρω. Σταματάς κάθε επαφή με τις φασαρίες αυτού του κόσμου: θορύβους, τηλεόραση, μουσική, εφημερίδες, ακούσματα. Βρίσκεις κάποια ήσυχη ώρα και κάνεις την προσευχούλα σου.

Δεν είναι δυνατόν, εκείνος που είναι προσηλωμένος στα παρόντα, να δεχθεί κάποτε και να γεμίσει από τον πόθο των μελλοντικών αγαθών.

Αγιος Ιωάννης Χρυσόστομος

Όποιος αγαπά πονά, αλλά δεν παραπονιέται.
Ό,τι κι αν γίνη. Σκύβει μέσα του και υπομένει τα πάντα για χάρη της αγάπης. Από κει αρχίζει και η θυσία. Και αγάπη χωρίς θυσία του εαυτού μας δεν γίνεται. Δεν είναι αληθινή.

Μην πάψεις να διερευνάς τον εαυτό σου, αν δηλαδή η ζωή σου προχωρεί σύμφωνα με τις εντολές του Θεού.

Μέγας Βασίλειος

Δεν είναι το ζητούμενο να είμαστε πάντα ευδιάθετοι και χαρούμενοι εξωτερικά, το ζητούμενο είναι να έχουμε στο κέντρο της ζωής μας τον Χριστό, ακόμα και τότε που συναισθηματικά δεν θα είμαστε καλά.

Μην νιώθουμε ενοχή λοιπόν επειδή κάποια μέρα δεν έχουμε διάθεση…ανθρώπινο είναι, όχι αμαρτωλό!

-Η πίστη, του απάντησε εκείνος. Είναι το μεγαλύτερο κεφάλαιο δυναμικού στη ζωή.

Ρώτησε έναν γεωργό.

-Η ελπίδα, του απάντησε. Αν λείψη αυτή, έλειψε κάθε δημιουργία για την ζωή.

Ρώτησε και μια φτωχή εργάτρια.

-Η αγάπη, του είπε. Μ’ αυτήν ξεπερνώ κάθε μου καημό.

Πίστη, Ελπίδα, Αγάπη σκέφθηκε ο καλλιτέχνης. Πώς όμως μπορώ να ζωγραφίσω μαζί αυτά τα τρία;

Την ώρα που έμπαινε στο σπίτι του, στάθηκε με έκσταση μπροστά σ’ένα ζωντανό πίνακα: Τους γονείς του, την γυναίκα του, τα παιδιά του!

Στο μέτωπο των γονέων του είδε την πίστη.
Στο χαμόγελο των παιδιών του την ελπίδα.
Στα μάτια της γυναίκας του λαμποκοπούσε η αγάπη.

Η καρδιά του σκίρτησε.

Να το ωραιότερο πράγμα στην γη! Αυτό θα ζωγραφίσω.

Και αυτό δεν ήταν τίποτα άλλο, παρά η οικογενειακή του εστία.

Ένα απλό χαρούμενο σπιτάκι, που το κυβερνούσε, η πίστη, η ελπίδα, η αγάπη!

«Δεν μπορεί να είναι κανείς τέλειος, εάν δεν αποκτήσει ταπείνωση μεγάλη στην καρδιά και στο σώμα·εάν δεν μάθει δηλαδή: να μην υπολογίζει τον εαυτό του σε καμιά περίπτωση αλλά να προτιμά να βάζει ταπεινά τον εαυτό του χαμηλότερα απ’ όλη την κτίση

“Σας αξίωσαν να υπηρετείτε στο Ιερό! Σπουδαία και υψηλή διακονία! Χρειάζεται όμως ευλάβεια και σύνεση. Γνωρίζετε ασφαλώς ότι όλα μπορεί κανείς να τα χρησιμοποιήσει για την καταστροφή του. Ο Ιούδας και αυτό το αποστολικό αξίωμα το χρησιμοποίησε για την καταστροφή. Να το θυμάστε αυτό. Το διακόνημα που σας ανέθεσαν είναι πολύ ιερό, είναι όμως και επίφοβο.

“Ποθείτε τη σωτηρία σας, αλλά ξεσπάσματα του πάθους της κατακρίσεως ταράσσουν την εσωτερική σας ειρήνη. Το πρώτο είναι παρήγορο, το δεύτερο όμως φοβερό! Ο Κύριος πολύ αντιπαθεί την κατάκριση. Η κατάκριση γεννιέται από την αυταρέσκεια. Γι’ αυτό σε κάθε πτώση σας να εξετάζετε τις αιτίες που σας οδήγησαν σ’ αυτή. Έτσι θ’ αποφεύγετε να παίρνετε το ίδιο μονοπάτι. Όταν μάλιστα συγκρατηθείτε μερικές φορές και δεν κατακρίνετε, ο αγώνας σας μετά θα γίνει ευκολότερος. Συνήθως κατακρίνετε όταν παύετε να ελέγχετε τον εαυτό σας.

Ο φόβος του Θεού είναι η ρίζα κάθε καλού έργου. Ούτε ένα λεπτό να μην απομακρύνεται από την καρδιά σας. Σαν το κερί ν’ ανάβει και να φωτίζει όλους τους λογισμούς, όλες τις εσωτερικές κινήσεις της καρδιάς σας.

Δεν γίνεσθε άγιοι κυνηγώντας το κακό. Αφήστε το κακό.
Να κοιτάζετε προς τον Χριστό κι Αυτός θα σάς σώσει. Αντί να στέκεσθε έξω από την πόρτα και να διώχνετε τον εχθρό, περιφρονήστε τον.

Να μη διαλέγετε αρνητικούς τρόπους για τη διόρθωσή σας. Δεν χρειάζεται ούτε τον διάβολο να φοβάσθε, ούτε την κόλαση, ούτε τίποτα.
Δημιουργούν αντίδραση. Έχω κι εγώ μία μικρή πείρα σ’ αυτά. Ο σκοπός δεν είναι να κάθεσθε, να πλήττετε και να σφίγγεσθε, για να βελτιωθείτε. Ο σκοπός είναι να ζείτε, να μελετάτε, να προσεύχεσθε, να προχωράτε στην αγάπη, στην αγάπη του Χριστού, στην αγάπη της Εκκλησίας.

Κι όταν γεμίζετε απ’ το καλό, δεν στρέφεσθε πια προς το κακό. Γίνεσθε μόνοι σας, με τη χάρη του Θεού, καλοί. Που να βρει τόπο τότε το κακό; Εξαφανίζεται!
Σάς πιάνει φοβία κι απογοήτευση; Στραφείτε στον Χριστό. Αγαπήστε τον απλά, ταπεινά, χωρίς απαίτηση και θα σάς απαλλάξει ο Ίδιος.